Ervaring met “back on track”?

Nogmaals grote dank j22, ik ga niet weer de moeite nemen om zo’n heel bericht te typen, het was ook niet van belang. Mocht je dit nog wel lezen dan wil ik je bedanken voor alle geruststellende reacties die je mij hebt gegeven, je hebt mij en vele andere op dit forum erg geholpen. Er is zelfs een topic helemaal aan jou toegewijd ;). En wat die forum plaatser betreft, maar goed dat je niets meer te zoeken hebt tussen dit zooitje dat hopelijk snel geregeld word.

Beste vriend, Ik begrijp dat jij een bericht had gepost dat niet geplaatst is. Erg jammer. Ik heb het idee dat er nieuwe moderators zijn die het nog wat onder de knie moeten krijgen. Er gaat heel wat fout de laatste dagen.

 

 

Ik had je laatste bericht nog graag willen lezen zodat ik er nog op kon reageren want dit wordt mijn afscheidspost. Ik heb jou hier leren kennen als een eeuwige twijfelaar die alles moeilijker maakt dan het zou hoeven te zijn. Dat is erg jammer want het bederft zo vaak dingen die leuk hadden kunnen zijn.

 

Je hebt nu je opleiding gekozen en ik begrijp dat je het wel positief ziet zoals het nu gaat. Geleidelijk aan ga je je studiegenoten beter leren kennen en ga je daar misschien vrienden maken. Je leert van alles en dat gaat je meer zelfvertrouwen geven. Wat dat betreft zit dat nu dus wel goed en dat is een zorg minder.

 

Er zullen best nog wel eens problemen zijn, een probleemloos leven bestaat niet, maar je redt het vast wel.

 

 

Wat de liefde betreft is het een andere zaak. In je andere topic en in mijn vorige post hier heb ik daar al wat over gezegd, dus dat hoef ik niet te herhalen. Waar het om gaat is dat er tussen jou en je vriendin meer is dan alleen maar lust. Jij schiet nog al gauw in de stress en dat werkt soms letterlijk verlammend.

 

Als jullie echt om elkaar geven dan gunnen jullie elkaar de tijd om elkaar beter te leren kennen en er wat meer ontspannen met alles om te gaan. Uiteindelijk gaat het zeker goed komen. Jullie zullen wat geduld moeten hebben. Fysiek is er niets aan de hand want alles werkt zoals het moet werken, dus is het gewoon de stress en die verdwijnt als je accepteert dat er geen moeten is.

 

 

Verder weet ik op dit moment niet veel meer te zeggen. Ik heb jou leren kennen als iemand met een groot talent om dingen moeilijker te maken dan ze zijn. Ik hoop dat naarmate je verder komt met je opleiding en in je relatie met je vriendin dat jij dan het vertrouwen gaat krijgen dat je meer kan dan je denkt en dat sommige problemen zich vanzelf oplossen. Dat maakt het leven een stuk aangenamer.

 

 

Als jij wat hebt gehad aan mijn reacties dan ben ik daar blij om. Het is altijd naar om te zien dat een jong iemand als jij zo met het leven worstelt. Jij bent lang niet de enige die het moeilijk heeft met het volwassen worden en het leren aanvaarden van je beperkingen, maar zo is het leven nu eenmaal. Als je voor jezelf kan accepteren hoe je bent, wat je bent en wat je wel en wat je niet kan, dan maakt je dat rustiger en gelukkiger.

 

Wat ik jou hier zeg dat zeg ik ook tegen anderen, waar het om gaat in het leven is dat er vriendschap en liefde is. Wees blij met wat je hebt en probeer er zoveel mogelijk van te maken. Soms is het moeilijk, soms loop je tegen moeilijke problemen aan waar je geen raad mee weet. Dan heb je vrienden nodig.

 

Voor jou zijn de bergen hoger en de dalen dieper dan voor anderen, maar vriendschap en liefde helpen je om over die bergen heen te komen en uit die de dalen weer omhoog te klimmen.

 

 

Ik wens jou voor je leven en je toekomst het allerbeste. Denk er aan, jij kan meer dan jij zelf denkt. Dat jij er bent maakt anderen gelukkig, vertrouw daar op en vertrouw er op dat er ook voor jou een leven is met dingen die jou gelukkig maken. Het ga je goed!

 

Van de redactie: er zijn geen nieuwe moderatoren en we krijgen geen klachten dus lijkt me mee te vallen allemaal.

Ik denk dat die forum beheerders weer lopen te klooien met de berichten want er is de hele dag niks van mij geplaatst

 

Van de redactie: misschien iets niet goed gegaan? Stuur anders nog eens in, ik zal even opletten, zit toch in de auto. Gaat het dan opnieuw niet goed dan doe ik een berichtje aan chief forum oke?

Beste vriend, Ik ben er nog hoor. Dit weekend wordt wel de laatste keer dat ik hier nog reacties plaats. Als jij niet zelf dit bericht had gepost dan had ik je een afscheidsbericht gestuurd.

Nu dus over je probleem. Op je opleiding gaat het wel goed begrijp ik, dus dat is alvast een geruststellend iets. Op het romantische vlak wat minder en dat is natuurlijk jammer.

Om te beginnen, Je hebt moeite met presteren als jullie met elkaar vrijen en nu ga jij twijfelen aan je gevoelens voor haar. Ik denk dat jij lust en liefde door elkaar aan het halen bent. Liefde en seks hebben wel met elkaar te maken, maar er kan heel goed liefde zijn zonder dat daar seksuele verlangens aan te pas komen. Denk aan ouderliefde en de gevoelens van vriendschap die je voor anderen kan hebben. Wat wel vaak zo is dat je iemand waar je warme gevoelens voor hebt wil aanraken en liefkozen.
Als het om je vriend gaat dan ga je dicht naast hem zitten, sla je soms een arm om zijn schouders. Je moeder neemt je in haar armen en geeft je een zoen in bepaalde situaties en je vader, je oma, doen het weer anders. Ze houden van je en willen je even beetpakken.

Nu heb jij dus die vriendin waar jij een romantische relatie mee hebt, maar op het intiemste moment in die relatie lukt het niet. Je fixeert je daar bij op het ultieme bewijs van je mannelijkheid die het niet naar wens doet.
Fysiek is er met jou niets aan de hand, maar psychisch is het een andere zaak. Jouw probleem is dat functioneren onder druk een probleem is door je faalangst en de nare ervaringen die jij hebt gehad. Het enige is langzaam zelfvertrouwen opbouwen doordat je ervaart dat dingen goed gaan en je uitdagingen zoals je studie aankan.
Ik ben gen deskundige op dat gebied, maar ik denk dat jij wat je vriendin betreft het vrijen wat ruimer moet nemen en je minder moet fixeren op 'de daad'.

Als jij alleen bent met je vriendin, voel je dan de drang haar te liefkozen, te strelen, te zoenen, in elkaars armen te liggen en elkaars huid te voelen? Is dat op zich niet al heel fijn? Het 'moeten' dat moet er van af. Jullie vrijpartij is niet mislukt als jij niet in haar bent gekomen. Zo moeten jullie dat zien. Jullie liggen in elkaars armen en jullie geven je helemaal aan elkaar. Mooier is er toch niet?
Als die prestatiedrang er niet is dan is er ook geen stress en als er geen stress is dan is het fijn en gebeurt er wat je graag wilt, maar je moet het niet bewust willen, het moet je overkomen en dan is het er! Forceren werkt niet!

Je hebt het over autisme. Daar heb ik bij jou nooit wat van gemerkt en ik geloof daar niet zo in. In je andere topic suggereerde iemand dat jij misschien op jongens viel. Dat heb jij getest, dus dat lijkt mij ook niet. Je bent misschien wel een beetje soft, maar geen homo. Daar heb ik ook nooit wat van gemerkt in je verhalen. Ik denk dat je gewoon te graag wilt en teveel pusht.

Dit weekend stop ik dus, maar als je nog een reactie geeft dan beantwoord ik die nog en dan is het afgelopen. Die jongen van keuzen heb ik beloofd dat als hij nog wat post dat ik dan in een kort berichtje laat weten dat ik het gelezen heb. Die belofte wil ik jou ook doen, maar je weet, de moderators bepalen wat geplaatst wordt, dus niets is zeker. Contactgegevens posten mag niet en het is ook niet mijn bedoeling dat alle bezoekers mijn gegevens hebben.

Voorlopig wens ik je het beste en misschien heb je hier wat aan gehad. De reageerders op je andere topic zaten ook op dat spoor.

Oke, dit zal mijn laatste bericht zijn, ik weet ook niet tot waneer jij op dit forum actief bent, misschien al lang niet meer. Maar wat betreft school en de bivak die ik heb gehad, het gaat nú allemaal ze gangetje. Ik ben klaar met mijn psychiater in Alkmaar, nu ga ik waarschijnlijk door naar een andere aangezien ik daar nog wel behoefte aan heb. Ook ben ik bezig met een proces waarin misschien word vastgesteld dat ik een vorm van autisme of iets dergelijks heb, wat mijzelf meer duidelijkheid geeft. In de tussentijd heb ik heel wat uitgespookt om het zo maar te zeggen. Ik heb inmiddels een relatie. Alleen ik zou ik niet zijn als ik overal een probleem van krijg. Ik heb laatst 2 topics geplaatst over dat ik niet opgewonden van haar word waardoor ik begin te twijfelen hoe ik over haar denk en of ik wel verliefd ben, want ben je echt verliefd als je bijna niet opgewonden van die persoon word of kan worden? Nou goed, ik heb alles al in dat topic benoemd dus lees dat maar als je benieuwd bent. Ik hoop dat ik je nog even kan spreken als die kans er nog is.

Beste vriend, Het is vervelend dat je het er op dit moment zo moeilijk mee hebt, maar op een of andere manier zal je toch je plaats in de groep moeten vinden. Jij wil graag met die jongens in de trein meereizen om ze beter te leren kennen. Ik begrijp dat je aan jongens gevraagd hebt welke trein ze nemen en dat ze daar een beetje raar op gereageerd hebben.
Blijkbaar zijn het een soort jongens waar jij je niet zo bij thuis voelt. Wat onverschillige typen misschien die weinig last hebben van subtiele emotionele gevoelens?
Jij bent een gevoelige jongen en je ervaart de impact van non-verbale uitingen, lichaamstaal dus, sterker dan iemand die wat minder gevoelig is. Jij ziet het misschien al snel als een afwijzing, terwijl de ander zich alleen maar afvraagt waarom jij zo moeilijk doet.

Ik denk dat wat jij je voorneemt, om maar gewoon door te zetten en te kijken hoe het gaat, inderdaad op dit moment het verstandigst is. Je kan echt niet na een paar dagen al beslissen dat het niets is en niets gaat worden.
Jullie krijgen theorie en praktijk en dan zie je vanzelf wel waar jij staat. Wat theorie betreft denk ik dat jij boven het gemiddelde zit en misschien kan jij anderen een beetje helpen. Met praktijk, sport en wat jullie nog meer doen, daar kan ik niets van zeggen. Ik weet niet wat ze daar doen en hoe goed jij bent in dat soort dingen. Ik denk niet dat jij daar de laatste zal zijn. Er zullen er vast wel zijn die beter zijn, maar ook die minder zijn. Dat geeft jou ook een positie in de groep.

Ik denk niet dat jij opdringerig vriendjes met die anderen moet proberen te worden. Zoals ik al eerder zei, kijk de kat uit de boom, dan zie je vanzelf wel hoe het gaat. Laat het op je af komen.

Als jij je druk maakt over dingen, denk er dan rationeel over na. Hoe realistisch is het waar jij bang voor bent? Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Misschien dat sommigen jou wat vreemd vinden, maar anderen daar zal je op een gegeven moment wel goed contact mee krijgen. Jij denkt dat je dingen in je hoofd erger maakt. Probeer nu eens om dingen in je hoofd minder erg te maken.
Je bent een jongen en je volgt met andere jongens een opleiding. Niets bijzonders dus. Jij kan dat aan, dat weet je gewoon. Waar jij je nu druk over maakt, zijn dat belangrijke zaken of zijn dat dingen die zich vanzelf regelen? Dat laatste denk ik.

Over een week dan weet je weer wat meer, maar het kost echt wat meer tijd dan een paar dagen om te weten of jij het daar naar je zin gaat hebben. Nu moet je gewoon flink zijn en de confrontatie met je angsten en twijfels aangaan.

Veel sterkte en ik hoop dat dat bivak jouw veel gaat leren over hoe je klasgenoten zijn en hoe jij je daar kan inpassen. Sterkte!

Hoi. In de pauzes zoeken we elkaar wel een beetje op hoor. Ik begin trouwens woensdag. Ik weet niet echt wat ik moet, ik maak me er gewoon zorgen om. Ik heb vandaag mijn laatste gesprek gehad met mijn psychiater, hij heeft hetzelfde gedaan als ik ga doen. Hij heeft er vertrouwen in dat het goed komt, waarom ik dan niet? Ik vroeg gewoon waneer die jongens de trein pakte, ik kwam er even niet uit en ik voel mij meteen alweer aangevallen door een paar. Ben ik te gevoelig? Praat ik mijzelf dingen aan? Ik weet gewoon niet of ik dingen erger maak in mijn hoofd of dat ik gewoon al snel de sfeer merk en hoe het zal gaan, beide in dit geval negatief. Ik kan er in dit geval ook niets aan veranderen behalve het gewoon te ondergaan en er zelf achter te komen. Maar voor nu was de eerste indruk niet echt positief, en daar maak ik mij druk om. Want gaat dat nog bij draaien? Ik kan sowieso zorgen dat ik met een paar in de trein kom, maar ik voel mij op dit moment bij niemand daar op mijn gemak.

Beste vriend, Ik heb het gevoel dat jij zelf heel goed weet waarom het leven voor jou soms zo moeilijk is. Het is niet zo dat alles zo lastig en zo problematisch is, maar dat jij alles zo opblaast en moeilijk maakt.
Nu wil jij weer om zo snel mogelijk elkaar te leren kennen graag die jongens van jouw opleiding al in de trein ontmoeten. Je hebt het gevoel dat als je ze daar mist dat je een kans hebt gemist en dat dat iets fataals is. Dat is natuurlijk onzin.
Jij ziet die jongens elke dag tijdens de lessen en straks op dat bivak een paar dagen 24 uur per dag. Als dat geen gelegenheid is om elkaar te leren kennen dan weet ik het niet meer.
Wat doen jullie in de pauzes? Zit iedereen dan voor zich uit te staren of praten jullie dan met elkaar? Dat is toch ook leren kennen!

Als je zoals jij en je klasgenoten opeens onderdeel van een groep wordt zonder elkaar daarvoor al te kennen dan moeten jullie elkaar kleren kennen. Je leert de namen, je ziet hoe iedereen zich gedraagt in die groep, wie dominant is, wie wat stiller is, tot wie jij je aangetrokken voelt en wie jij minder vindt. Er zijn leiders en er zijn volgers. Die dingen moeten bepaald worden en duidelijk worden voor iedereen, zodat iedereen in de groep zo'n beetje weet wat zijn positie daar in is. Dat is geen kwestie van een paar dagen, dat kost weken.
Wat jij moet doen is de kat uit de boom kijken. Je doet gewoon mee met de rest en als je ziet dat iemand ergens problemen mee heeft dan biedt je aan te helpen. Nu zijn jullie gewoon jongens, straks moeten jullie allemaal 'iemand' voor elkaar worden. Dat gaat vanzelf. Jij b ent al 'iemand' en nu moeten die anderen die 'iemand' die jij bent leren kennen en jij al die andere 'iemanden'.

Ik kan mij voorstellen dat er bij dat soort opleidingen wel wat macho's zitten die zich tot dat werk aangetrokken voelen. Stoere jongens dus, en die zijn heel vermoeiend, vooral als ze hun 'stoer zijn' continu willen demonstreren. Andere stoere jongens zijn gewoon flinke kerels die er zijn als je ze nodig hebt. Stoere kerels die oude vrouwtjes helpen met oversteken en huilende kinderen troosten. Zo iemand wil ik dat jij wordt.

Als je hoofd weer overloopt van de twijfels en de zorgen, probeer dan eens rationeel na te denken. Zie jij morgen je klasgenoten in de trein niet, is dat erg? Waarom is dat erg? Wat loop je dan mis? Je ziet ze toch straks wel?
Zal het goed gaan op dat bivak? Als je die jongens niet ziet in de trein, willen ze dan niets met je te maken op dat bivak omdat ze jou niet kennen? Ze weten toch dat jij in hun klas zit! Dat bivak is jullie introductie. Daar leren jullie elkaar kennen, niet perse in de trein. De jongens die niet met die trein gaan leren elkaar toch ook wel kennen?

Als jij je weer zorgen maakt, vraag je dan af wat het is waar jij je zorgen om maakt. Is het rationeel of stel jij je gewoon aan? Als je een probleem voorziet, kan je er wat aan doen of niet? Soms lossen problemen zich vanzelf op. Soms heb je buikpijn en ben je misschien bang voor een enge ziekte en wordt je helemaal nerveus. Dan ga je naar de wc en weg is de buikpijn. Zo is het met zo veel dingen. Soms is niks doen de beste manier om met problemen om te gaan. Vraag maar aan Mark Rutte. ;-)

Stap morgen in die trein en als je klasgenoten ziet, leuk, zie je ze niet, dan zie je ze later wel. Zo simpel is het.

Ik wens je een leuke week.Het schijnt wat regenachtig te worden, maar dat is juist goed voor het groepsgevoel. Niets verbroedert zo snel als gezamenlijk lijden!

Ik wil niet opgeven, en dat ga ik voorlopig ook niet doen of over na denken. Het is misschien wel te vroeg of te zeggen dat ik er niet bij hoor of bij ga horen, althans, dat hoop ik. Ik ga woensdag vroeg met de trein naar de locatie, en de bedoeling is om in dezelfde trein te komen, voor zover dat mogelijk is. En dan stress ik weer of dat wel goed komt en of ik niet alleen in de trein moet zitten straks. Want dan heb ik helemaal het gevoel dat ik iets misloop omdat je tijdens het reizen elkaar ook al beter kunt leren kennen en dat mee helpt met het begin van de bivak. En waarom ik denk dat ik er niet bij hoor of ga horen? Ja geen idee eigenlijk, ik heb gewoon nog geen fatsoenlijke kennismaking gehad. En omdat ik in mijn hoofd zit met van alles denk ik dat ik soms stil overkom. Terwijl ik dat helemaal niet ben. En daarbij maak ik mijzelf vaak gek met dingen die helemaal niet relevant zijn. Het is niveau 2 dus te theorie zal niet moeilijk zijn, daar maak ik mij ook geen zorgen over. Ik hoop alleen dat we elkaar gewoon beter leren kennen en ik samen met een deel van mijn klas in de trein kan zitten om mee te praten. Ik ben daarom best nerveus, straks heb ik niet tijdens mijn bivak of daarna nog steeds het gevoel dat ik niet verder ben gekomen. En nee, mijn hele klas bestaat uit jongens.

Beste vriend, Er is maar weinig nodig om jou uit je evenwicht te brengen. Ik hoop toch dat jij deze keer doorzet en op die school blijft.
Je hebt het gevoel dat jij er niet bij hoort zeg je. Zelf ben ik iemand die nergens bij hoort, maar dat wil niet zeggen dat je dan maar jezelf moet gaan verstoppen en nergens aan mee doen. Ik ga gewoon mijn eigen weg. Jij hebt een pad gekozen, en dat is de weg die jij nu gaat volgen, op jouw manier.

Je krijgt lessen en volgende week gaan jullie kamperen. Dat is een mooie gelegenheid om elkaar beter te leren kennen en te ontdekken wat je aan elkaar hebt. Jullie zullen als een team moeten werken en jij bent daar onderdeel van en je vervult je rol in dat team. De rol die je krijgt en soms toon je initiatief en steek je de handen uit de mouwen.
Op dit moment zijn jullie een verzameling individuen die een groepsgevoel moeten ontwikkelen. Er zullen er bij zijn die domineren en er zullen er bij zijn die volgen. Er zullen er ook bij zijn die hun eigen weg gaan. Ik neem aan dat de leiding jullie in de gaten houdt en sturend zal optreden.

Voorlopig ben jij iemand die de kat uit de boom kijkt. Je bent bang er niet bij te (gaan) horen. Waarom denk jij dat? Wordt je genegeerd? Worden er opmerkingen gemaakt? Heb je het gevoel dat je klasgenoten niet echt het soort zijn waar je vrienden mee kan worden? Het zou leuker zijn als je vrienden bent, maar je kan ook samenwerken zonder echt vrienden te zijn. Professionele instelling heet dat.

De vraag op dit moment is of jij mee kan komen. Wat de theoretische kant betreft maak ik mijn geen zorgen. Volgens mij is dat van een niveau dat jij aankan. Het lijkt mij dat na al dat getrain in je sportschuur de fysieke kant ook geen probleem hoeft te zijn. Wat jullie op dat gebied doen weet ik niet, maar ik neem aan dat zelfverdediging en het aanpakken van agressieve typen daar ook bij hoort. Dat moet jij toch ook wel kunnen? Je gaat het leren en dan hoef jij voortaan van niemand meer bang te zijn.

Het enige probleem is jouw eeuwige twijfel en gebrek aan zelfvertrouwen. Wat je daartegen kan doen is gewoon blik op oneindig en doorgaan. Schijt aan alles en iedereen, vooral aan jezelf. Jij doet je best, je leert de theorie, je leert de praktijk, je wordt sterker en je krijgt steeds meer zelfvertrouwen.
Dat lukt niet als je weer wegloopt, dus dat ga jij niet doen!

Die school, en die klas van jou, zitten daar ook meisjes bij? Niet veel lijkt mij.

Nu weekend, beetje ontspannen en niet te veel wakker liggen van volgende week. Wat voor ergs kan er gebeuren? Zie dat bivak maar als een avontuur. Het is nog mooi weer, dus gaat gewoon leuk worden.

Jij kan dat allemaal best, geloof dat nu maar!