5 jaar weggegooid en studieschuld. Of toch doorgaan met een diepe depressie?

Hi. TS hier. Meisje15; Het kan denk ik wel een factor zin waarom de studie niet lekker loopt. Ik moet volgens de huidige planning tot februari 2024. Half jaartje stoppen is denk ik geen optie omdat ik door mijn contracturen niet meer/extra kan werken bij mijn bijbaan. Ik weet ook niet of voor een half jaartje dat zo handig werkt. Meisje16; Ik heb gelukkig wel vrienden waarmee ik erover kan praten. Maar met mijn ouders niet omdat het voor mij voelt alsof ik niet serieus genomen wordt over mijn gevoelens. Desondanks de suicide van mijn zus. Jongen23; Ik ben momenteel vierdejaars. Ik heb 1 vak die ik al meerdere keren niet gehaald heb omdat de docent zeer streng is. Daarnaast heb ik de vierdejaarsvakken, afstudeerstage en scriptie nog. Momenteel voelt het alsof de ene tegenslag op de andere tegenslag komt waardoor mijn motivatie en energie weg zijn. Ik heb sinds een tijdje dat ik nergens meer zin in heb en zelfs voor dingen buiten mijn school om geen motivatie meer voor heb. Ik heb ondertussen ook contact opgenomen met mijn mentor en decaan voor een gesprek erover. Bij mijn hogeschool is er voor de studentenpsycholoog een wachtrij van enkele maanden, waardoor dit geen goede optie lijkt. Jongen20; Ik heb geen idee. Elke keer als ik er thuis over begin krijg ik hetzelfde te horen. Ik zit eraan te denken om na het gesprek met mijn decaan en mentor desnoods als daar niks uitkomt gewoon te stoppen met mijn studie, dan zie ik het vanzelf wel denk ik. Jongen21; Ja die druk om me heen van mensen die al afgestudeerd zijn of zonder diploma (of een korte mbo van 2 jaar) al werken is echt vervelend. Hierdoor voelt het alsof ik achterloop en faal. Die studieschuld kan ik wel betalen, daarvoor heb ik al genoeg op mijn bank staan. Het is meer dat ik laatste tijd zoveel donkere gedachtes heb en nauwelijks tot niks uit mijn handen krijg. Mede hierdoor heeft het zo lang geduurd om te antwoorden op deze reacties bijvoorbeeld. Ik heb geprobeerd in het verleden om hulp te vragen bij de studiepsycholoog, maar die had toen een maandenlange wachtrij. Mijn mentor en decaan heb ik al wel benaderd voor een gesprek.

Heftige situatie!

Gecondoleerd nog.

Verschillende dingen herken ik wel in je verhaal. Ik begin nu met mijn derde studie en die andere 2 jaren van andere studies voelen nog steeds voor mij als iets weggegooide tijd. Aan de andere kant, je hebt er wel wat van geleerd.

Ook hoor ik net als bij jou mensen/vrienden om me heen die al afgestudeerd zijn en al werken. Dit geeft mij ook veel stress en druk van ik moet presteren.

Maar verder, rot van je moeder. Ik geef haar stiekem toch beetje gelijk als het gaat om je studie afmaken. Je bent nog niet gestopt, dus je staat nog ingeschreven. Die studieschuld betaal je later wel. En banen veranderen in de toekomst & tegenwoordig kun je je heel snel laten omscholen als je al aan het werken bent. Ik zou het toch afmaken. Ook al is het even niks, probeer erna kort te werken of ga een master doen.

Depressie is enorm lastig om mee te leven. Ik weet dat de wachttijden lang zijn, maar probeer toch hulp ergens te zoeken bij psycholoog of op school.

Je hebt maar 1 leven, probeer er wat van te maken. Uiteindelijk kom je er wel. T gaat erom wat jij wilt en laat je depressie je niet hinderen om je studie niet af te maken. Leven met schuld/faal gevoel is enorm kut en stoppen met je studie gaat je denk ik meer depressief maken.