ik kan het me nog herinneren als de dag van gisteren.
ik zat op facebook, een of andere Stefan wou vrienden met me worden. ik accepteerde zijn verzoek. hij begon gelijk met me te praten. ik vond hem lief, maar ik vroeg ook wie hij was. hij zei dat hij een vriend van mijn oude vriendin was. dus op een gegeven moment begon hij wel een beetje rare vragen te stellen. hij vroeg of dat ik een ooit een vriendje had gehad, ik zei ja. hij vroeg of dat ik ooit had gezoend, ik zei ja. hij schreef 'en veder'? ik snapte het m=niet dus hei zij laat maar. we chatte bijna elke dag. en hij begon meer voor mij te betekenen. hij vroeg op een dag of ik wou afspreken ik zei ja! wat achteraf heel dom was, maar goed, we hadden dus afgesproken. maar ik had het tegen 2 vriendinnen verteld, en zei zeiden dat ik niet moest gaan, ik ging toch. ik was er maar hij niet. ik wou net wegfietsen toen ik achter me hoorde, jij bent toch...... ik draaide me om. het was hem, maar niet zoals hij had verteld. hei zou 13 zijn maar hij was 17. ik was helemaal bang, ik kon niet wegfietsen. dus hij bracht me naar een bankje. we gingen zitten. ik probeerde zover mogelijk van hem te gaan zitten, maar hij sloeg een arm om me heen. ik verstijfde van angst. toen er niemand was begon hij mij te zoenen en te voelen op plekken waar ik dat niet wilde. ik he hem van me af getrokken en ben weggefietst. na een week had ik het tegen mijn vriendin verteld. zei deed niet echt veel, die volgende dag had ik het tegen mijn andere vriendin verteld. zei zei dat ik het tegen mijn mentor moest gaan zeggen. dus dat deed ik die volgende dag. van haar (mijn mentor) moest ik het nog die zelfde dag tegen mijn ouders vertellen. dat heb gedaan. en veder heb ik nog een gesprek met mijn mentor gehad. maar iedereen denkt dat ik er overheen ben alleen dat is nog niet zo. ik voel me nog zo ellendig. hoe kan ik zoiets dom doen denk in nog elke dag, daardoor snij ik mij heel vaak op mijn armen en benen met een soort van mesje. hopelijk kunnen jullie mij helpen, want ik weet het niet meer
ik zou je zelf niet snijden en ook niet tegen je mentor vertellen maar tegen je vader en moeder als eerst en dan de rest want die weten het best wat te doen en ik zou de politie eigenlijk ook zeggen maar wel dat je ouders het weten nou succes xxx m.
o...dat vind ik echt balen voor je.....maar je moet jezelf echt niet snijden neem dan zelfs een knuffel ofzo of een kussen op in te knijpen of weet ik veel wat .... ik hoop dat het beter met je gaat en ik wens je heel veel succes Xxx
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.