TS hier.
Ik weet zelf ook niet goed wat ik nu moet. Mijn broer is nu wel aardig tegen me, en hij heeft niet geprobeerd mij van achteren te nemen. Maar we zuigen wel elkaars piemel af, wat eigenlijk wel een fijn gevoel geeft.
Ik kan me wel voorstellen dat jullie het gek vinden dat mijn ouders me niet geloven, maar dat maak ik al jaren mee, eigenlijk was het altijd wel zo. Voor mij is dat niet gek meer.
Over dit soort dingen durf ik echt met niemand te praten, ik schaam me en ben bang dat het op een of andere manier verkeerd afloopt voor mijn broer of mezelf als ik het aan iemand vertel.
Hier is de enige plek waar ik dit durf te benoemen.
Maar niemand hoeft me te geloven, ik weet zelf wel hoe het zit. In elk geval bedank ik iedereen die mee denkt en antwoord geeft.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.