Wanneer iemand zonder toestemming en bewust jouw borsten, geslacht of binnendijen aanraakt, is dat beslist aanranding.
Wanneer hij andere lichaamsdelen aanraakt, is dat normaal geen aanranding, maar grensoverschrijdend gedrag. Ook strafbaar, maar een gradatie minder erg.
Behalve dan bij korte aanrakingen aan bijvoorbeeld armen of schouders om iemand te sturen: bijvoorbeeld een leraar die een rij kinderen begeleidt, bijvoorbeeld om de straat over te steken, of om ze mooi op het voetpad te laten lopen. Dan moet je ze soms even bij hun schouder of bovenarm nemen en zachtjes in de juiste richting bewegen, anders gaat het niet vooruit en kan het gevaarlijk worden. Dat is dan weer wel perfect okee.
Je bovenarm of schouder een hele tijd zitten strelen, is dan weer niet okee, dat zit dan weer ergens tussen grensoverschrijdend gedrag en aanranding in, denk ik.
Het probleem is dat de grenzen soms vaag zijn: sommige mensen zijn heel lichamelijk opgevoed, en ze leggen spontaan hun arm om je heen zonder bijbedoelingen. Bij andere gezinnen is alle lichamelijk contact taboe en slecht.
Dus afhankelijk van hoe lang of kort hij je aanraakte, en of het oppervlakkig was of niet, en hoe diep hij ging, zou ik het ergens tussen grensoverschrijdend gedrag en aanranding zien, denk ik? Ik zou het zeker wel melden als grensoverschrijdend gedrag, maar misschien niet meteen als aanranding? Dan gaat het alvast verder onderzocht worden, maar zonder het meteen op de spits te drijven, en kan je nog alle kanten uit?
Ik denk ook dat je een balans moet zoeken tussen je heden en je verleden: als je vroeger ooit aangerand bent, heb je misschien makkelijker de neiging om alle lichamelijk contact als negatief te zien, omdat dat die eerdere slechte ervaring terug oprakelt?
En ja, ik vind dat een goed idee van m19 hierboven: probeer eens een vechtsport? Bijvoorbeeld ju-jitsu is een goede sport voor meisjes: daar kan je met heel weinig kracht toch iemand in bedwang houden of uitschakelen. Dat geeft je meer zelfvertrouwen: je straalt dat ook uit, en dat alleen al maakt je minder kwetsbaar. En je leert ook onderscheid maken tussen onschuldig en kwaadaardig lichamelijk contact, het vermindert je angst en verkramping op dat vlak. Ik heb dat ook twee jaar gedaan, en het heeft mij goed geholpen.