Die jongen van 18 en jongen 19 en 15, snap jullie wel, dan over clubs.Sommige clubs zijn echt eng vind ik, maar wat is eng, ja,als er niet over meisjes gepraat mag worden dat vind in gek,doen alle jongens.
Over mezelf, kom uit een streng gezin,eigenlijk is deze topic of ervaringen delen al verboden,alles buiten de gemeenschap is niet toe laatbaar. Heb alleen vrienden en vriendinnen in de gemeenschap,sommige ouders kiezen een relatie uit tussen hun zoon of dochter, wordt op aan gestuurd,is een meisje dat me graag ziet,maar echt in de ban is van haar geloofsbeleving,ook al behoor ik er ook toe en dan komt het, we hebben ook een club,komen alleen jongens, de meisjes ook maar dit wordt strikt apart gehouden, klinkt misschien ook eng.weet zelf ook wel dat het niet binnen de normen meer past bij de nederlandse samenleving, ook al omdat de opvoeding met name voor de jongens nogal streng is,wat bij mij weleens tot verzet leidt,tot in tegenstelling tot mijn oudere broer,die het ook heeft gehad,maar stond er altijd achter,zal niet in details treden maar bedoel de bijbelse tucht voor knapen waarin de roede niet gespaard mag worden.Op onze club wordt dit ook onderwezen,dus iedereen heeft binnen onze catechismusclub hier mee te maken gehad.Belijdenis, en boetedoening combineren hier in elkaar.Mijn oudere broer heeft hierin nu ook een taak jegens mij.
Toch ga ik weleens naar buiten,een pretpark bezoeken,een bar en soms stikum achter de bier, wat dan ontdekt wordt,soms denk ik maar heb de lol er wel van gehad, en heb deboetedoening er graag voor over,mijn vriend is weleens met me mee geweest,maar wil niet meer, hij voelt zich het veiligst en het best op zijn gemak onder onze eigen jeugd,vind dat ik me teveel verzet soms tegen de strenge leer, anders dan bij mij voel ik bij hem soms echt een slaafse gehoorzaamheidheid jegens de ouderling,de leiders,of tegen mijn oudere broer wiens dicipline hij wel accepteerd,in tegenstelling tot mij soms,dan de oudste jongens hebben meestal een vriendin,maar die zien hierin net als zij het nut,ook al krijgen ze niet de harde aanpak zoals wij,maar weten niet anders, en zoeken toch een jongen binnen het geloof.
Maar anderzijds voel ik me wel op mijn gemak,geeft me ook wel rust,maar besef wel dat het niet standaard meer is deze vorm van realiteit wat ik nog wel beleef,toch is het moeilijk om er afstand van te nemen en vraag me af of ik het wel wil zelfs,de meesten brengen dit niet naar buiten,lezen deze forums ook niet,maar ik wel dus,wil toch weten hoe andere jeugd hier over denkt,hoop dat jullie het enigzins snappen en vragen,zal ze beantwoorden, alleen geef niet overal antwoord op in die zin gehoorzaam ik toch de regels van de gemeenschap,die zeggen de buitenwereld staat tegen de geboden,waarin wij geloven.