Als je niet kan lopen wegens geen conditie, kan je daar iets aan doen als je wilt. Daarna voel je jezelf ook beter. En je kan weer op en af een stoel stappen zonder je enkels te verzwikken. Of je kan thuis de trap weer op zonder een kwartier buiten adem te zijn. :-)
Maar als je niet goed kan lopen wegens ongezonde spieren, pezen, gewrichten, wegens hartproblemen, of wegens inspanningsastma, moet je dat zeker melden aan je gymleraar en desnoods een doktersbriefje meebrengen dat je geen zware inspanningen mag doen. Astma en hartproblemen zijn belangrijke doodsoorzaken.
Mijn eigen ervaring (astma) is dat sommige gymleraars heel redelijke mensen zijn. Maar anderen zijn echte assholes waarmee je niet kan praten. Ze denken dat iedereen gemakkelijk olympisch atleet kan zijn, als hij maar een klein beetje moeite doet. Niet dus. Als ik mij forceer - en ik heb het echt dikwijls genoeg geprobeerd - ben ik weken out met zware astma en bronchitis; en dan mis ik een hele boel wel nuttige vakken. En dan heb ik zware medicatie nodig (antibiotica en zware hoestsiropen met codeïne) waarvan heel de rest van mijn lichaam schade ondervindt en waarvan mijn intelligentie vermindert. Codeïne is een drug die de hersenen en zenuwen beschadigt.