Dan weer droevig, dan weer blij?

Mijn ouders willen hier niks over horen. Mam is Engelse. Stiff upper lip, weet je wel. Vooral geen emoties. Pap zei:"Als je geen vriendin had, zou ik nog gaan denken dat je een mietje bent." Ik ga in het geheim hiermee naar een dokter. Want ik wil absoluut weer vrolijk zijn als vroeger. Jullie zijn heel erg bedankt om te reageren EN VOORAL om mij serieus te nemen. Ik waardeer jullie enorm.

Mischien is het gewoon een fase met veel hormonen die je emoties bepalen maar ik zou voor de zekerheid gaan checken voor bipolaire stoprnis. Zoon afspraak kan je gewoon bij doktor maken, je zou ook bij een vertrouwens persoon kunnen vragen wat je moet doen mar het slimste is om met het probleem naar je ouders te gaan.

@jongen 19 Ik weet het niet zeker, maar zou het kunnen dat je misschien (licht) depressief bent of een andere psychische klacht hebt? Het helpt misschien om een keer naar de huisarts of naar een psycholoog te gaan: daar kunnen echt mensen helpen. Vervelend dat je zo weinig begrepen wordt in je omgeving: dit is niet jouw schuld.

@jongen 18 Wat erg dat je je moeder bent verloren. Heel veel sterkte! Ik hoop dat je het zult kunnen verwerken.

Jep heb precies het zelfde bij mij komt het omdat mijn moeder vorrig jaar is overleden en ik zit er heel erg mee dat ze niet bij mijn 18e verjaardag heeft kunnen zijn, ik heb/had het thuis ook heel goed mijn ouders zijn gescheiden en heb altijd bij mijn moeder gewoond tot ze anderhalf jaar terug overleed. Mijn moeder had een goede baan en verdiende goed hier door kreegen ik en mn broers en zus alles wat we maar wilde, ik baal er van dat ik mijn eerste auto nooit met mijn moeder zou kunnen uitzoekken en dat ze er niet bij was toen ik voor mijn auto rijbewijs was geslaagd. Ik besef me heel goed dat ik het goed heb maar op dit moment weet ik wat mensen bedoelen als ze zeggen geld maakt niet gelukkig. Ik zou niks liever willen als mijn moeder terug.