Ja, heb ik ook. Al mijn hele leven. Liedjes, ritmes, teksten, filmmuziek zelfs flarden opera. Je kan ze niet mentaal wegdrukken. Er is geen pauzeknop. Dag en nacht maalt die muziekstroom door tot je haast gek wordt. Ik heb wel een manier ontdekt om rust in mijn hoofd te brengen : niet verdringen maar net voluit meedoen. Ik bedoel dus : zing dat liedje luidop mee, zeg die tekst luidop en roffel die beat met je handen op tafel en neurie die aria in je hoofd luidop mee alsof je voor een uitverkocht Carré stond. Dan gaat het weg. Voor een poosje. En de omgeving reageert verrassend positief. Ze denken helemaal niet dat je gek of dronken bent, nee, ze gaan meedoen! Onlangs nog André Hazes- Zij gelooft in mij- gezongen met een halve treincoupé. Was echt een kippenvelmoment.