Heey, ik werd zelf toen ik in net in de 4e zat smoorverliefd op een jongen die nota bene pas in de brugklas zat, en dus zeker 2 jaar jonger was maar ik kon het gewoon niet helpen. Toen ik hem voor het eerst zag was t gelijk raak. Mooie blonde beetje lange haren en tering felle ogen, leuke vrolijke kleding en van die schattige rode wangen. Ik had nog nooit van mn leven zo'n cutie gezien. Ik schrok ervan omdat ie jonger was en dat ik voor het eerst een jongen leuk vond, maar dat accepteerde ik vrij snel. Hij voelde extreem onbereikbaar (andere klas, kleine kans dat ie op jongens valt en dan ook nog mij leuk vindt, geen idee wat zn naam was, etc.) en juist daardoor raakte ik een soort geobsedeerd door hem. Op een gegeven moment kwam ik erachter hoe die heette en dat ie uit hetzelfde dorp kwam, en toen ik een keer uit school naar huis fietste kwam ik hem tegen, en merkte ik op dat ie dezelfde route naar huis fietst. Pas op het laatste moment sloeg hij een andere straat in, dus ik kwam er ook nog achter dat ie echt maar 100-150 meter van mij vandaan woont. Zo dichtbij en toch zo onbereikbaar. Ik vond het verschrikkelijk. Maar ik ben drummer, en ik stond bekend als de beste drummer van de school. Toen we een keer voor de bruggers moesten optreden zat hij ook in de zaal en ik weet nog dat ik heel zenuwachtig was, maar ik was vastberaden om te gaan knallen omdat hij in de zaal zat. Het ging echt supergoed en ik kreeg alleen maar goede reacties van bruggers na afloop, en op een gegeven moment stond ik met een groepje te praten waar hij ook bij stond en kreeg allemaal complimenten van hun. Toen kon ik het al een soort van afsluiten, doordat hij me had zien shinen en dus in ieder geval wist dat ik bestond haha. Later raakte ik toevallig bevriend met mensen uit zijn klas en een paar anderen uit zn klas kende ik al langer. Op schoolfeesten of op het plein sprak ik geregeld met hun en daardoor kwam ik ook een beetje dichter tot hem. Niet dat mn doel was om alsnog met hem te krijgen maar ik was allang blij dat hij mij een beetje kende. Later ging ik hem volgen op insta en wachtte in spanning af wat hij zou doen, maar toen ik de volgende ochtend wakker werd zag ik dat hij mij terugvolgde. Ik was zo blij, sindsdien liket hij al mn posts. Eigenlijk is het verliefde gevoel hierdoor afgenomen, ik kon het afsluiten doordat ik hem nu in ieder geval wat persoonlijker kende. Vlak na dit alles ben ik ook als bi uit de kast gekomen, wat het helemaal afsloot voor mij. Achteraf was het verliefd zijn alleen maar goed voor me, al vond ik het eerst verschrikkelijk.