Toen ik 10 was hebben ze mijn voorhuid losgemaakt. Ik moest mijn broek en onderbroek uitdoen (alleen naar beneden mocht ook, maar uit lag comfortabeler) en kon toen gaan liggen. Eerst werd er gekeken tot hoever mijn voorhuid al naar beneden kon. Toen dit was vastgesteld werd mijn eikel + het stuk wat ze los gingen maken ingesmeerd met een verdovende zalf. Deze zalf had 15 min nodig om in te werken, dus kreeg ik een handdoek over mij heen. Toen de zalf was ingewerkt trok de arts mijn voorhuid zo ver mogelijk naar achter om met een soort breinaald het nog vastzittende stuk los te "schrapen", net zolang totdat mijn hele eikel bloot gemaakt kon worden. Toen ze klaar was deed ze een paar keer mijn voorhuid heen en weer en moest ik het zelf ook een paar keer doen. Ik heb daar denk ik bij elkaar ongeveer 45 min gelegen.
Het enige wat je voelt (voor zover ik het kan herinneren) is een soort gekietel, maar geen pijn. De pijn kwam bij mij pas tegen de tijd dat de zalf begon uit te werken. Hier was ik al voor gewaarschuwd en had dus het tubetje zalf meegekregen mocht het te pijnlijk worden. Na 2 dagen had ik nergens meer last van. Mij werd meegegeven om de eerste 4 weken zoveel mogelijk mijn voorhuid een keer heen en weer te halen omdat het mogelijk is dat het weer aan elkaar zou gaan groeien. Dus tijdens het plassen, douchen en evt. bij het omkleden voor zwemmen of welke andere activiteit dan ook waarbij je je piemel bloot hebt even je eikel bloot maken. Ook als je met een groep bent. Dit is zeker ongemakkelijk, maar het is voor je eigen bestwil en het went vanzelf. Ik heb er een gewoonte van gemaakt en doe nogsteeds als ik mijn onderbroek uitdoe even mijn voorhuid naar achter en weer terug.
Voor de ingreep zag ik er heel erg tegenop, maar het stelt echt niks voor en je hebt er een levenlang plezier van (als je het goed onderhoudt natuurlijk ;) )
Laat je weten hoe het is gegaan?