J22, merci. dat filmpje was enkel mijn liefje en haar vriendin, maar mijn liefje heeft het uitgewist. Was zowieso geen leuk filmpje: aftrekken trok op niks en die was veel te behaard. Ik heb hem op school wel al gezien, zit in het zesde. Maar kennen doe ik hem niet echt. Mijn liefje heeft een beter filmpje nu: die eerste keer aftrekken. Ze vroeg het voor de grap maar omdat gisteren echt mijn liefje haar dag was, ze wou dit al zo lang, heb ik haar laten doen. Geeft niks als ze het aan haar vriendin laat zien. Ze beloofde het niet te delen, behalve dan naar mijn laptop voor online lessen.
Voor het wiskunde en fysica blokken heb ik meer afgetrokken om te ontstressen als wat ik gisteren klaargekomen ben. En met 61% en 73% heeft dat dus echt wel geholpen!
Mama en broertje hebben de volledige versie gehad met alles er bij, ze zei dat ik dat maar moest opschrijven zo, voor later. Inderdaad een knuffel gehad omdat we haar zo vertrouwen. Haar eerste keer heeft ze ons ook verteld. Toen was 'onze vader' nog OK.
Het stuk waar ik niks uit mocht weglaten was dat van toen we elkaar raakten, dat vond ze het schoonste:
Ik durfde echt niet, maar het juiste waarom weet ik niet. Gewoon, ik durfde niet. Mijn liefje streelde mijn rug en schouderbladen en trok me langzaam korter tot er echt geen plaats meer was tussen mijn piemel en haar spleetje, we raakten. Ik kreeg echt schokken door mijn lichaam. Mama zegt dat dat paniekaanvallen waren. Ik wou wegtrekken maar het voelde zo goed, mijn liefje duwde ook een beetje zodat het contact feller werd. Het voelde zo warm en een fijne kleverigheid. Ik wou echter toch nog steeds weg trekken want er was nog steeds paniek in mij. Maar mijn liefje keek me zo verlangend aan, ze ademde zwaar en was er echt helemaal klaar voor. Dit was haar dagje. Voor mij was knuffelen en masturberen meer dan goed genoeg, maar mijn liefje wilt meer. Mijn hele lichaam voelde raar en heel langzaam duwde ik dan ook maar wat harder. Het gevoel was echt ongelooflijk toen ik het eerste stukje naar binnen ging. Ik dacht altijd dat heerlijk langzaam aftrekken het zaligste was wat er is: ik had het mis. Het ging wat moeilijk om verder naar binnen te gaan. Pijn aan mijn toompje en zij had ook wel wat pijn. En toen was die paniek van die eerste aanraking ineens weg en werd vervangen door echt het gevoel van zaligheid ook al deed het een beetje pijn. En ik dacht van deze dag is voor mijn liefje, ik hou van haar, echt houden en ik weet wat dat is. Dit is 'het', dacht ik, nu stoppen zou onnozel zijn.
Dat vond mama het schoonste stuk, ik heb het twee keer moeten vertellen. Ik zal doen wat ze zegt en in het weekend alles volledig opschrijven, met alle gevoelens er bij van die ganse namiddag dat we bij elkaar waren.
Voormiddag zijn broertje en ik op de boerderij gaan werken, maar eerst naar mijn liefje geweest om te vragen hoe het was :-) .