Moet mij nu voorstellen dat jullie de hele tijd alleen maar zitten te gamen en verder niets? Zo kom je nergens natuurlijk!
Praten jullie nooit eens met elkaar over dingen die je meegemaakt hebt, over meisjes/jongens waar je wat mee hebt, over wat je gehoord, gezien, gelezen hebt, over school? Gamen kan vast wel spannend zijn maar het is fake. Er is ook het echte leven en en er zit een echte levende jongen naast je die zo te lezen wel wat wil en jij wil ook wel wat, dus onderneem eens actie!
Waarom zeg je de volgende keer niet na een uurtje of zo dat je voor vandaag wel genoeg hebt gegamed en dat wat anders wil. Dan ga je heel ontspannen een beetje onderuit op je bed zitten en met wat geluk komt je vriend naast je zitten. Je slaat je arm om hem heen en doet niks. Laat gewoon gebeuren wat er gebeurt. Voel elkaars warmte. Dan moet het toch wel duidelijk worden wat jij, wat hij, graag wil.
Als er niets gebeurt dan kun je vragen of hij wel eens gezoend heeft. Of hij wel eens met een jongen gezoend heeft. Of hij wel eens met een jongen zou willen zoenen.
Jij bent bang dat hij schrikt als je toenadering zoekt, hij is bang dat jij boos wordt als hij iets doet. Maak duidelijk dat jij voor heel veel dingen open staat. Ik weet zeker dat jij het heel graag wil, anders kwam je hier niet terug. Je vriend geeft continu signalen, maar jij doet niets. Doe wat! Anders is er straks iemand anders die wat minder angstig is.