Jongen 20, TS hier. Voel me echt niet alleen, gaf ook wel aan dat ik wel vrienden en vriendinnen heb. Mijn zussen hebben wel een vriend, zijn ouders, maar een relatie wil ik niet. Als je ziet hoeveel mensen gaan scheiden tegenwoordig, of vriendschappen verbreken ben ik daar niet jaloers op. Ik leer nog, werk parttime, ga met iedereen goed om, maar hoef geen relatie en ook geen boezemvriend. Vind het gewoon fijn om niet altijd iemand of mensen om me heen te hebben. Heb gelukkig thuis een grote ruimte voor mezelf. Ze weten hoe ik denk en begrijpen dit ook dat ik anders denk en ben als mijn familie en accepteren dit. En als ik eens de trein pak voor een weekend weg, kom ik genoeg mensen tegen waar ik mee praat, op een terras, bar, café, stap overal op af, soms overnacht ik zelfs weleens bij iemand die ik dan ontmoet, gewoon overnachten meer niet, zelf enige tijd geleden nog bij een jongen en een meisje die samenwoonden, na een leuk gesprek zei ik dat ik op moest stappen , zeiden ze spontaan je mag wel met ons naar huis, we hebben wel een logeerkamer, dus dat maak ik best allemaal mee, en zou niet anders willen.