Beste J20, Wat jou is overkomen is heel erg. Het heeft jou je diploma gekost en je toekomst in negatieve zin veranderd. De manier waarop die begeleider jou min of meer gedwongen heeft aan zijn verlangens te voldoen is dezelfde die verkrachters (verkrachting was het) altijd gebruiken. "Ik kon er niets aan doen, ze was zo uitdagend, ze vroeg er om".
Dat is laf, smerig en uitermate verwerpelijk. Voor dat soort mensen is iemand al gauw uitdagend. Een beetje strakke broek of T-shirt, en hup, de hormonen slaan op hol. Deze man is gewoon een stiekeme homo die verlangt naar seks maar die niet op de gebruikelijke manier zoekt. Hij maakt misbruik van zijn machtspositie om te krijgen wat hij wil.
Wat jij natuurlijk had moeten doen is naar je stagebegeleider van school gaan en daar zeggen dat jij lastig wordt gevallen en je onveilig voelt. Het zijn niet alleen jongens die zo iets overkomt en ik denk dat ze jou wel serieus hadden genomen. Iemand zoals jij zegt zo iets niet zomaar!
Nu zit je dus met een niet afgemaakte opleiding en heb je moeite om relaties aan te gaan. Ik ga je iets vragen waar je niet op hoeft te reageren. Ik vraag mij namelijk af of jij homo bent en niet uit de kast. Als jij homo bent dan is het mogelijk dat die begeleider dat herkende en dacht dat hij het wel kon maken. Dan begrijp ik ook dat jij er op school en thuis niet over wilde praten.
Die niet afgemaakte opleiding is een probleem. Ik zou je adviseren om naar je school te gaan, daar je verhaal te vertellen en vragen of je verder mag met je studie. Bij scholen gaat het om de leerling of student en als dat mogelijk is zullen ze je zeker willen helpen.
Die begeleider van dat bedrijf heeft waarschijnlijk meer stagiairs gehad en misschien heeft hij daar hetzelfde gedaan. De school zou eens aan die anderen naar hun ervaringen kunnen vragen. Als ze jouw verhaal bevestigen dan sta jij sterker.
Of die begeleider aangepakt gaat worden is de vraag. Voor het bedrijf is hij waarschijnlijk een waardevol iemand en hij heeft een gezin, maar ze kunnen dit niet negeren. Zeker niet met de sfeer die momenteel rond dit soort dingen hangt.
Ik adviseer jou dus om moedig te zijn en met je ouders en je school hier over te gaan praten. Met het opzouten van je gevoelens en je trauma bereik je niets. Het moet naar buiten komen en toekomstige stagiairs moeten beschermd worden tegen dit soort praktijken. Als iedereen blijft zwijgen verandert er niets.
Jouw school heeft vast wel een vertrouwenspersoon voor dit soort zaken. Vraag een gesprek aan en vertel alles. Het zal even moeilijk zijn maar je gaat je daarna veel beter voelen. Schrijf het desnoods op zoals je hier gedaan hebt, maar dan met namen en adressen en gedetailleerder.
Ik ken je ouders niet, maar ik kan mij voorstellen dat er iemand heel boos gaat worden en niet op jou. Die begeleider kon nog wel eens heel erge spijt krijgen van wat hij heeft gedaan.
Aangifte bij de politie kan je ook overwegen. Je kan wel niets bewijzen, maar ze gaan wel eens met die man 'praten' neem ik aan en dat kan hij al heel vervelend vinden. Als er anderen zijn met dezelfde ervaringen dan wordt het heel moeilijk voor hem.
Dat jij er door gestopt bent met je opleiding is al een aanwijzing dat jij het niet uit vrije wil hebt gedaan.
Jij zegt dat je niets kan doen en dat niemand je zal geloven. Dat is niet waar! Je kan heel veel doen en er zullen zeker mensen zijn die jou geloven en willen helpen. Laat die ellendeling niet jouw leven kapot gemaakt hebben!