Hey,
Ik heb altijd gedacht dat ik gay of bi was vroeger, want was gepest geweest waarbij iedereen me gay/homo noemde, men zus zei het constant tegen me, men ouders gaven er niks om en ik was enorm onzeker. Ik heb ook dingen gedaan met mannen tussen men 17-18e waar ik wel spijt van heb.
Daarnaast voelde ik me nooit thuis in de LGBTQ community en vind ik vrouwen/‘hetero leventje’ eigenlijk leuker. Als ik op straat loop, dan kijk ik vaak wel naar vrouwen die me interesseren en amper naar mannen.
Ben bij seksuoloog geweest voor seksualiteit problemen en door veel gesprekken, kwam eigenlijk op neer dat ik waarschijnlijk hetero ben maar door alle onzekerheden/geen steun van omgeving in een soort van periode terecht kwam dat een man mij moet/mag domineren als soort van straf of het voelt alsof ik niet krachtig genoeg ben om voor een vrouw te zorgen en dat dan een krachtigere man mij als vrouwtje mag gebruiken (het is lastig uit te leggen). Wanneer ik onzeker of somber voel, dan voel ik me vaak een “bottom”/iemand die graag genomen wilt worden of ik zou graag een jongen willen doen van een jaar of 16/17/18. Het lijkt wel een soort van flashback naar men verleden, want toen ik 17/18 was, was ik een bottom en was ik toen enorm onzeker.
Nu heb ik heel soms dat ik nog denk aan seks met mannen, maar dit is vooral in korte fases en vaak op momenten dat ik onzeker/somber ben + ik vond het soms lekker als men prostaat gemasseerd werd.
Zijn dit niet gewoon gay fases? Bestaat zoiets wel denken jullie? Als ik me helemaal prima voel, dan ben ik juist alleen gefocust op vrouwen op seksueel gebied. Alleen wanneer ik onzeker/somber voel, dan denk ik vaak aan mannen. Wat zou dit kunnen zijn, ben ik misschien bi of is dit normaal? Het voelt echt alsof ik de enige ben en kan nergens informatie hierover vinden…
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.