Ik ben van huis uit groot geworden met naakt recreëren. Mijn ouders hadden het nooit over naturisme, ze vonden het teveel een label. Op vakantie gaan, kamperen, zwemmen, in de tuin spelen of zonnen, alles lekker poedelnaakt. Als kind denk je daar niet over na. Totdat ik een jaar of 13 was, ineens werd het onzekerder en ongemakkelijk. Tijdens het douchen op school zagen ze dat ik egaal bruin was, daar werden flauwe grappen over gemaakt. Jarenlang heb ik mijn broek dan maar aangehouden. Wennen deed dat nooit, natte zwemkleding, gescheiden omkleden. Op mijn zestiende dacht ik steeds vaker, wtf, het is mijn lijf, waarom dat verbergen? Ik geniet nu weer volop van bloot zonnen en zwemmen. Of op mijn kamer huiswerk maken. Iedereen trekt als hij thuiskomt jas en schoenen uit, ik ga daarin een stukje verder. Niet voor de opwinding, het voelt als vrijheid.