Tja, lastige situatie. Ik zou hem zo veel mogelijk motiveren dat hij zelf het belang inziet van het dragen van dat ding. Zo zou ik hem duidelijk vertellen dat hij het voor z’n eigen bestwil doet: een mooi recht gebit sterkt zijn uitstraling in de toekomst. Door nu even pijn te leiden kan hij in de toekomst makkelijker nieuwe vrienden maken, makkelijker een meisje (of jongen) versieren en ook makkelijker aan een goede baan komen. Door nu even door te zetten, verhoogt hij dus zijn levensgeluk in de toekomst. Daarbij, is zo’n buitenboord beugel vaak maar voor een half jaar, max. een jaar. Daarna zal die beugel worden omgezet in een slotjesbeugel die én minder pijn doet én veel minder opvalt. Nu even doorzetten zorgt er dus voor dat hij er zo snel mogelijk van af is. Dit kan je ook tegen hem zeggen om hem te motiveren, ondanks de pijn.
Echter, als hij ondanks al je pogingen toch blijft aangeven dat hij die beugel niet wil dragen, zou ik hem wel losmaken tijdens die groepsbijeenkomsten. Hij moet zich wel prettig en op zijn gemak voelen tijdens die bijeenkomsten. Scouting is voor veel jongens een heel belangrijk sociaal interactiemoment en zo’n pijnlijke buitenbeugel mag zijn plezier hierin niet bederven. Zijn eigen belang gaat hierin boven het belang van zijn ouders, tijdens scoutingtijd.
Om gezeur met die ouders te voorkomen zou ik ze niet vertellen dat je die band van die beugel hebt losgemaakt. Mochten ze er toch achter komen, kan je bovenstaand argument gebruiken. Vinden ze deze niet (voldoende) valide, dan kan je er nog bij zeggen dat die buitenbeugel het praten, eten en/of zingen bemoeilijkt, waardoor hij niet goed mee kan doen met de groepsactiviteiten. Goed mee kunnen doen, vind jij als begeleider uiteraard extra belangrijk.
Kortom, ik zou hem tot het maximum proberen te motiveren die beugel in te houden, maar als hij echt niet wil zou ik die wel voor hem losmaken om zo zijn plezier in de groepsbijeenkomsten van de scouting niet te bederven!