Ik heb heel graag jongens om mij heen. Niet dat ik perse iets moet met die jongens ofzo, maar ik voel hun aanwezigheid vaak als aangenaam. Als ze praten, hun stemmen, dat voelt voor mij bijna als een streling. Ik word daar rustig van en ik voel mij op mijn gemak bij jongens. Vinden jullie dat vreemd aan mij of is dit wel normaal?Laatst liep ik op met ongeveer 4 of 5 voor mij onbekende jongens van mijn leeftijd, die mij als een soort begeleiding naar huis brachten ' s avonds in het donker. Ik ervaar hun aanwezigheid als veilig en prettig, zonder dat er verder iets gebeurt.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.