Je moet nooit bang zijn om in iets de enige te zijn, in welke zin dan ook. Je laat daarmee zien dat jij iemand bent. Een individu met een eigen persoonlijkheid die niet bang is zich te onderscheiden. Dat soort mensen komt het verst in het leven.
Dat andere jongens nu bang zijn om op te vallen en daarom maar kiezen voor een saai T-shirt of trui, dat moeten zij weten. Jij bent gewoon jezelf en jij trekt aan wat jij mooi vindt en waar jij je goed in voelt. Anderen zien jou en die weten dat jij net iets meer karakter in je hebt dan de rest.
Ik moet wel zeggen dat ik jouw keuze (of van je moeder?) een beetje saai vind. Effen wit, effen blauw, voor iemand van jouw leeftijd mag het wel wat fleuriger en wat spannender zijn. Als je blond bent kijk je naar prints in pasteltinten zoals licht blauw en roze. Heb je donker haar dan kan je wat fellere kleuren uitzoeken. Rood, geel, oranje, blauw, primaire kleuren. Misschien kan je eens met een meisje de stad in gaan. Die weten wat jou leuk staat. Ze kijken naar het geheel. Het wordt zomer, tijd voor korte mouwen.
Misschien is het je moeder die bepaalt wat jij aan hebt en heb je er nooit zo erg over nagedacht. Op een gegeven moment ga je als jongere je eigen keuzes maken en die hoeven niet die van je ouders te zijn. Wil jij in je klas geen mooie bloem in een saai grasveld zijn maar liever in donkerblauw of zwart naar school gaan, net als de rest, dan doe je dus dat. Als het maar jou keuze is omdat jij dat mooi vindt. Dus geen keuze om niet uit de toon te vallen.