Ik herken dit wel. Ik heb zelf altijd last van schaamte gehad als ik anderen iets moet laten onderbreken, omdat ik naar de wc moet. Het liefst ga ik totaal onopgemerkt naar de wc. Het slaat nergens op, maar dat vind ik gewoon het prettigst.
Bij iemand in de auto zitten en vragen of er voor mij een plasstop kan worden gemaakt vind ik dan behoorlijk lastig. Het hangt er dan een beetje vanaf hoe goed ik iemand ken. Bij een vriend kan ik nog wel vragen om te stoppen, maar als je bijvoorbeeld met de ouders van een vriend meerijdt, dan blijf ik het ophouden en maar hopen dat er iemand anders moet gaan plassen, zodat ik dan ook kan gaan zonder al te zeer de aandacht op mijn hoge nood te hoeven vestigen.
In een bus krijg ik het gevoel dat iedereen dan denkt: kun je het niet even ophouden tot een geschiktere plek? Ik hoop dus altijd bij lange busreizen dat er voldoende stops zijn en zal pas het toilet in de bus gebruiken als er al minstens twee andere mannen gebruik van hebben gemaakt. In de trein heb ik er wat minder moeite mee. Het idee om in een vliegtuig aan onbekende(n) te moeten vragen om op te staan om jou er langs te laten voor een toiletbezoek, vind ik zo ongeveer het ergste wat me zou kunnen overkomen.
Als ik in de bioscoop tijdens een film een man zie opstaan om naar de wc te gaan, heb ik daar helemaal een soort bewondering voor. Zelf zou ik dat nooit durven doen. Ook met uitgaan bezoek ik de wc pas als er minstens een van m’n vrienden al is geweest ongeacht hoe lang of hoe nodig ik moet. Ik moet wel zeggen dat ik er nu ik wat ouder word, iets makkelijker in word, maar zeker in situaties zonder bekenden erbij, heb ik echt heel veel schaamte om naar de wc te gaan. Het is best gek als je er logisch over nadenkt, want voor in m’n broek plassen zou ik me nog veel harder schamen en trouwens ook al als ik denk dat mensen aan me zien dat ik keinodig moet. Ik heb wel eens gehad dat ik tijdens een etentje op een bepaald moment toch echt moest opstaan en zeggen dat ik naar de wc ging en iemand tegen me zei: o dus daarom zit je al een half uur zo te wurmen en te wiebelen. Ik schaam me daar dan erg voor en denk dan ook: waarom ben je niet eerder gegaan dan had je je nu niet zo hoeven schamen? Maar het liefst ga ik in zo’n situatie helemaal niet en probeer ik er alles aan te doen om niet te gaan.
Voordeel: je krijgt door deze gekkigheid wel een ijzersterke en grote blaas.