Wij hadden oude buren. De eerste keer dat ik hen hoorde, dacht ik: welke onnozelaar gaat er nu midden in de nacht zitten timmeren? Het ging: bam ... ... bam ... ... bam... Maar daarna ging het sneller en sneller: bam-bam-bam-bam. En daarna een geluid als van een leeuw in de dierentuin en kreetjes van aapjes. Dus toen drong het door: hun bed dat tegen de muur bonkte...
Mij ergerde het altijd als ze mij wakker maakten. Maar anders, laat ze maar doen. Maar ik wil mij daar geen voorstelling van maken, echt niet, anders krijg je dat nooit meer uit je hoofd.