Dag TS, Ik begrijp het probleem. Die zus is naar ik aanneem ook wat ouder dan jij en dat schept wat meer afstand. Op school en in het bedrijf van je vader kom je ook geen vrouwen of meisjes tegen en dan is er maar een oplossing, je moet op stap gaan.
Je kan op een korfbalclub gaan, daar heb je evenveel meisjes als jongens, maar dat is waarschijnlijk niet jouw ding. Heb je geen vrienden die in het weekeinde gaan stappen of hebben die inmiddels allemaal een vriendin en blijven ze gezellig thuis?
Dan heb je nog organisaties die avonden organiseren voor jongeren die moeite hebben met het vinden van sociale contacten. Een organisatie is bijvoorbeeld Join Us -> https://join-us.nu/
Op hun website kan je dit lezen: "Wil jij vaker leuke dingen doen met vrienden? Maar weet je niet hoe je dat moet aanpakken? Bij Join Us zijn er we er voor jou. We brengen je in contact met andere jongeren en helpen je sociaal sterker te worden!
Dat kan in real life, online of via onze community."
Vanuit de kerken organiseren ze ook wel dat soort dingen, maar dan moet je natuurlijk wel iets met de kerk hebben, al is iedereen altijd welkom. Misschien dat gemeenten ook dat soort dingen organiseren. Hangt er van af waar jij woont.
Of je daar zin in hebt weet ik niet, maar je kan het eens bekijken. Je houding moet naar mijn mening zijn dat je daar, of waar dan ook, op een ontspannen manier andere jongeren ontmoet. Je moet niet op stap gaan met de gedachte: "Ik wil een vriendin, ik ga nu een vriendin zoeken".
Dat geeft stress, je bent gespannen en het wordt niets. Je bent dus gewoon een jongen die graag contact heeft met andere jongeren voor wat gezellige momenten, een uurtje, een avond, hoe het maar uitpakt.
Als er iemand is die wel wat in jou ziet dan zorgt die er wel voor dat jij dat oppikt. Bedenk, net als bij de dieren is het ook bij de mensen zo dat het vrouwtje bepaalt wie haar partner wordt.
Nog even over die boeken van Yvonne Kroonenberg. Haar verleden als relatietherapeute laat je misschien denken dat het zware wetenschappelijke boeken zijn. Dat is niet zo. Het zijn allemaal kleine hoofdstukjes waarin ze met humor over haar verloofdes, haar vriendinnen en over mannen en vrouwen in het algemeen schrijft. Het zijn observaties, beschreven op een lichtvoetige humorvolle manier. Het leest makkelijk weg.
Waar het uiteindelijk om gaat is dat jij te vinden moet zijn en dat jij daarbij wat van jezelf laat zien. Dan wordt je gevonden.
Misschien dat je op dit moment het wat somber inziet, maar ik geloof niet dat er veel mannen zijn die op hun veertigste nog steeds alleen zijn omdat ze niemand hebben kunnen vinden. Als jij niemand vindt dan vinden ze jou wel. Vrouwen willen ook niet hun hele leven alleen blijven dus als niemand hen komt zoeken dan gaan ze zelf wel op zoek.
Alles wat ik geschreven heb geldt ook voor die hele verlegen jongen van 16. Op jouw leeftijd heb je genoeg mogelijkheden of zit jij soms ook op een school met alleen maar jongens en ga je nooit uit? Minder verlegen worden doe je door wat te durven. Lach eens naar een meisje dat je ergens tegenkomt, in de bus of zo. Als je lacht zie je er gelijk een stuk leuker uit. Zoek een bijbaantje in een bedrijf waar ook meisjes zijn. In een supermarkt bijvoorbeeld of in een tuincentrum. Meisjes vinden verlegen jongens wel schattig.