Thanks voor jullie reacties, echt goed om te lezen. Ik merk dat ik me er toch een beetje in had laten meeslepe, dat stemmetje in m’n hoofd dat zegt “misschien ben je er te oud voor” of “valt het niet te veel op.” Maar eigenlijk is het precies wat jullie zeggen: het is gewoon een deel van wie ik ben. Die studsriem hoort bij m’n stijl, bij hoe ik me wil voelen als ik ergens binnenkom: zelfverzekerd, een beetje edgy, gewoon mezelf.
Ik ben ook niet per se emo ofzo, maar ik hou wel van die rauwe randjes in stijl. En ja, ik heb ook dat ik ‘m soms expres net onder m’n hoodie of shirt laat uitpiepen, haha. Het is zo’n klein detail, maar het voelt als een soort statement. Lekker opvallend en gedurfd. En als anderen dat ook herkennen of waarderen, is dat mooi meegenomen. Maar zelfs als dat niet zo is, ik voel me er goed bij. En dat is eigenlijk het belangrijkste.
Dus thanks voor het meedenken. Ik ga ze gewoon blijven dragen.