Oh, broer en ik hebben nog tot ons vijftiende of zo op bed gesprongen.
Niet dan persé er op springen om er op te springen, maar als onderdeel van het ravotten en de kussengevechten. We sliepen op dezelfde kamer, dus dat ravotten was zeer dikwijls. Meestal was dat dan juist voor het slapen gaan, of in de weekends bij het opstaan. En aangezien we in ons blootje sliepen moet het wel een heel grappig zicht geweest zijn.
Met dat we teveel aan het groeien waren, werd het ravotten soms wat ongemakkelijk: we hadden maar een klein kamertje. Dus dat ravotten in onze kamer hebben we opgegeven omdat we te veel ons pijn deden aan wat er in de kamer stond. En als een kussen de lego invloog, dan hadden we pas misérie: 's nachts op een 'niet opgeraapt' lego blokje trappen als er iemand naar het toilet moest was niet leuk!
Goh, ik mis die tijd enorm fel :-) .