Ik kan het goed begrijpen, maar het is niet goed. Ik heb precies hetzelfde meegemaakt toen ik een jaar of 9/10 was, per ongeluk met mijn been. Ik dacht, dat kan ook met mijn hand. Mijn vader droeg een zachte pyjamabroek, met niets eronder, dus je voelde alle details. Ik kende alleen mijn kinderpiemeltje, en dit voelde natuurlijk geweldig, die vormen die niet eens helemaal in mijn hand pasten. Maar de tweede keer bleek mijn vader gewoon wakker te zijn. Hij legde mijn hand opzij, en zei alleen maar: Dat doen we dus niet meer. Nooit meer over gepraat, maar ik snapte eigenlijk meteen wel dat het verkeerd was.