Aan het meisje van 16;
Nou zeg, jij wil ook alles weten… Weet je, ik zou je gewoon willen adviseren om het een keer te proberen en zelf te ervaren. Want wat ik je ook vertel, je eigen ervaring is veel belangrijker. Maar ik realiseer me goed dat de eerste stap best wel een drempel kan hebben. Zeker als je alleen bent. Bij mij ging dat min of meer automatisch; Ik was ook jouw leeftijd en zat op het atheneum toen ik ook in de vroege ochtend ging zwemmen. Zo ongeveer om dezelfde redenen die jij ook hebt. Maar ik kon toen met iemand meerijden van de vereniging die dat al langer deed. Die kwam me ophalen met de auto en zo kwam het dat ik de eerste keer als vanzelf met haar meeliep naar de grote kleedruimte (had ik daarvoor nog niet eerder gedaan). En toen kwam ik er ook achter dat ik het wat handiger moest benaderen want ik had me thuis gewoon aangekleed. Ook met slip en bh dus en gewone bovenkleding. Met mijn zwemkleding in een sporttas. En toen zij al snel in haar badpak stond en op mij moest wachten, was ik nog bezig om mijn strakke jeans uit te trekken. En toen ik dan eindelijk mijn badpak aan had moest ik alles ook nog opbergen in een locker. En na het zwemschema weer andersom. Dat schoot allemaal niet erg op en ik vond het vervelend dat zij op mij moest wachten. In de auto terug naar huis gaf ze nogmaals door hoe zij dat precies deed (voor zover ik dat nog niet had gezien). En de 2e keer diezelfde week ben ik dat gewoon zo gaan doen en ben het sindsdien nooit meer anders gaan doen. Ook niet nadat zij was gestopt.
Nee, echt vervelende situaties heb ik beslist nooit meegemaakt. Wat zou er moeten gebeuren dan? Mensen die daar dan komen, komen echt alleen maar voor het zwemmen en zijn daar serieus mee. Gewoon aardige mensen. Ja natuurlijk komt het wel voor dat net als je je badpak hebt uitgetrokken en je denkt alleen te zijn , dat er net dan iemand komt binnenlopen. Ik loop de kleedruimte ook wel eens binnen terwijl er net iemand in de blote billen staat. Ik groet dan ‘goede morgen’ en daar blijft het dan bij. Maar de eerste keer als er iemand binnenkomt en jij staat in je billen, dan vind je dat niet fijn. Ik herinner me nog zo’n moment dat er eens, terwijl ik net mijn badpak had uitgetrokken, 2 jongens binnenkwamen en ik vond dat niet fijn. Heb nog nooit zo snel mezelf afgedroogd. Of beter gezegd, niet afgedroogd en zo mn trainingspak ingestapt om maar snel buiten te zijn. Eenmaal buiten voelde ik me oerstom omdat mijn haren nog nat waren en ook mijn broek aan mijn benen kleefde. Die jongens zullen me vast wel hebben gezien, maar waren al die tijd gewoon met elkaar aan het praten over hun schema’s. Ze waren dus beslist niet gefocust op mij, ook al denk je dat dan van wel.
En ook op zo’n zelfde moment kwam er iemand binnen en dat bleek een oudere man te zijn van middelbare leeftijd. Die man groette eerst en begon toen tegen me te praten. Hij was gewoon oprecht vriendelijk; hij had me nog niet eerder in het zwembad gezien en of ik wel meer kwam, enz. Nou, als je dan net in je bl.billen staat dan is zo’n gesprek best vreemd de eerste keer dat dat gebeurt. Maar achteraf kon ik het wel relativeren. Waarom zou je ook niet met elkaar kunnen praten. Nee, de overlast zit allemaal in je hoofd en de praktijk is gewoon anders. Denk hier maar eens over na ‘een mens lijdt het meest van de overlast die hij/ zij vreest’. Daarom gewoon gaan proberen, succes.