TS hier.
Ik heb het er vandaag met meerdere mensen over gehad en alles besproken. Ik weet zeker dat dit 1000% is wat ik wil. En ja, er zitten risico’s aan vast, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Dit is het werk waar ik gelukkig van word.
Mijn enige angst is het verliezen van haar. Twee weken is inderdaad kort, maar wat ik bij haar voel, heb ik nog nooit eerder zo sterk gevoeld. Bij haar voel ik me echt thuis.
En M17, het is niet dat ik er mentaal doorheen zit, juist het tegenovergestelde.
Ik heb ontzettend veel zin om daar aan de slag te gaan, alleen de samenloop van omstandigheden maakt het wat lastiger. Als ik nu geen relatie met haar had, was de stap waarschijnlijk al eerder gezet om daar te gaan werken.
Ik had het in mijn eerdere bericht misschien wat twijfelachtig verwoord, maar het is echt zeker dat ik dit wil. Alleen, ik ben geen meisje, dus ik weet niet goed hoe jullie daar mee om zouden gaan en wat jullie ervan zouden vinden.
Het lijkt mij meer een terechte vraag dan een zwakte om dat te vragen. Het is niet dat ik er niet van kan slapen of dat ik nergens anders meer aan denk, maar ik heb vragen en ben zoekende naar antwoorden.
In mijn ogen is dat geen slecht punt, maar meer een behoefte aan duidelijkheid.
En als je denkt dat je, doordat je in een nieuwe situatie zit die totaal onbekend is en waarbij veel onzekerheid op je afkomt, meteen ongeschikt bent om dit werk te gaan doen, dan mag je dat denken. Maar ik weet dat mijn vragen terecht zijn, zeker niet gek, en al helemaal niet zwak. Mannen/militairen, hebben ook gewoon gevoelens. Ik wil haar niet kwijt en dat lijkt mij niet vreemd. Maar goed...
Ikzelf geloof namelijk dat als je echt van iemand houdt, het feit dat je doordeweeks overdag vaker weg bent maar ’s avonds vrij, geen reden zou moeten zijn om wel of niet van iemand te houden.
Ze weet dat ik weer terug wil naar Defensie, maar hoe en wanneer hebben we nog niet echt besproken. Ik weet dus ook niet of ze echt beseft dat ik doordeweeks veel weg zal zijn.
Inhoudelijk kan ik nog niet te veel zeggen over de precieze plannen en waar ik nu sta, maar één ding weet ik wel: als ik dit niet doe, krijg ik daar spijt van. En dat wil ik voorkomen.
Dit is gewoon mijn pad.
Dus bedankt voor alle antwoorden. Los van het feit of jullie mijn keuze wel of niet goed vinden, weet ik nu wel beter hoe jullie ernaar kijken. Ik heb dingen gelezen waarvan ik denk: je weet niet helemaal wat werken bij Defensie inhoudt, maar over het algemeen heb ik duidelijke antwoorden gekregen en daar ben ik echt dankbaar voor.