Je kan daar best zo open en eerlijk mogelijk op antwoorden, zonder er dieper op in te gaan dan zij vraagt. Dus niet opdringen. Dat is gewoon de natuur en het leven.
Zulke belangrijke dingen in het leven proberen geheim houden, onderdrukken of er taboes van maken, maakt het alleen maar erger: dan gaat iedereen er zich slecht over voelen. Of ze gaan info zoeken op andere plaatsen.
Ik heb heel bekrompen ouders, en bij ons is alles taboe: sex uiteraard, maar zelfs geloof (vooral als je een andere visie hebt), gevoelens, en zelfs het eten dat op tafel komt. Kritiek of vragen zijn niet toegelaten. "Zwijg terwijl we eten. Waarom? Omdat ik het zeg. Moei je niet. Daar ben je nog veel te jong voor. Hou je mond." En nog van dat soort antwoorden, maken de band kapot: je wordt vreemden voor elkaar na enkele jaren, want je kan niet meer met elkaar praten. Ik voel mijn ouders als vreemden in de huiskamer.
Daarom, ook als het even niet gemakkelijk is, of als je je schaamt voor je veranderende lichaam, probeer toch een open en eerlijk antwoord te geven.