Mijn vriendje en ik hebben nu 8 maanden en het gaat niet allemaal meer super. Of in ieder geval dat vind ik. Hij heeft nogal veel dingen waarvoor hij naar het ziekenhuis moet en medicijnen krijgt enzo en vind zichzelf dan heel zielig. En ik heb het idee dat ik alleen maar bezig ben met lief zijn voor hem en dat wat ik meemaak er allemaal niet toe doet. Nu heb ik dit weekend mijn middenvoetsbeentje gebroken en het kan hem volgensmij niet eens iets schelen, na alles wat ik voor hem heb gedaan. Hij heeft me niet eens gebeld en ik heb hem ook nog niet gezien sinds het zo was. Hij belde me vanmiddag wel voor zijn eigen ziekenhuis gezeik en dat is ook echt wel erg, maar ik snap niet dat het hem er niks toe doet wat ik heb. Ik ben er altijd voor hem en heb ik eens iets, dan is hij er dus niet voor mij.
Ik wil ook wel eens een keertje zielig zijn en aandacht krijgen, maar dat zit er dus blijkbaar niet in. Is dat heel egoistisch van mij? Ik weet echt niet wat ik moet doen of hoe ik het tegen hem moet zeggen. Maar ik heb het idee dat onze relatie hierdoor niet veel toekomst meer heeft, want ik kan hier niet meer tegen.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.