Dat lijkt me een lastige situatie. Je wilt haar zo te horen graag helpen, maar het is ook voor jou niet gemakkelijk als zij het moeilijk heeft.
Het klinkt mij alsof ze moeite heeft met verwerken wat er is gebeurd. Dat is niet vreemd na wat er gebeurd is, en het 'gewoon' achter je laten is dan helaas makkelijker gezegd dan gedaan. Als je haar wilt helpen, dan kun je het beste haar gevoelens serieus nemen: vertel haar niet om het los te laten, want dat wil ze waarschijnlijk zelf ook graag doen, maar dat lukt haar nu gewoon nog niet; zeg liever dat je begrijpt dat ze het moeilijk heeft en dat je er bent voor haar. Daarnaast kun je haar erop wijzen dat er mensen zijn die haar kunnen helpen: moedig haar bijvoorbeeld aan om eens een afspraak met haar huisarts te maken (die haar kan doorverwijzen naar bijvoorbeeld een psycholoog) of, als ze dat niet meteen durft, eens contact op te nemen met een anonieme hulplijn.
Ten tweede is het ook belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt. Ook voor jou is het namelijk moeilijk als het niet goed gaat met iemand van wie je houdt. Let dus op dat je op een gezonde manier meeleeft zonder je zelf slechter te gaan voelen: als je er zelf namelijk te veel stress van ervaart, kun je haar ook niet meer goed steunen als ze het nodig heeft. Het kan helpen om eens wat websites te lezen voor de naasten van iemand met psychische klachten of zelf ook eens te praten met zo'n hulplijn of met een therapeut: zo kun je advies en tips krijgen om een goede balans te vinden tussen het helpen van je vriendin en je eigen welzijn.
Hopelijk heb je hier wat aan. Ik wens jullie beiden veel sterkte.