Ik heb een vriend. Gewoon een goede vriend die ik ken via mijn hobby. We hebben een tamelijk intense vriendschap omdat we samen naar de sportschool gaan en rugby spelen, een aantal keren in de week. We kunnen samen lachen om dingen en we lijken best veel op elkaar, maar ik mis hem niet als ik hem een dag niet zie bijvoorbeeld.
Gisteren echter deed zich het volgende voor. We waren bij een rugby-evenement, waar een meisje in het publiek aanwezig was die ik toevallig een beetje ken van vroeger op de peuterspeelzaal. De jongen in kwestie en ik kwamen met haar aan de praat, maar ik zag dat hij wel erg enthousiast van haar werd. Volle twee uur later stonden ze nog steeds gezellig te kletsen, terwijl de jongen normaal gesproken erg introvert is en eigenlijk nooit zomaar met iemand die hij niet echt kent een babbeltje aangaat.
Toen ik hem na een uur iets wilde vertellen over de tijdindeling van het evenement, zei hij doodleuk: ‘wacht even, ik ben nu in gesprek’.
Normaal is hij erg rechtlijnig en hij reageert altijd heel voorspelbaar, waardoor ik hem een prettig persoon vind. Nu hij zo even tot over zijn oren verliefd bleek te zijn op dit meisje, en helemaal geen aandacht meer voor mij had, voelde ik me zo verschrikkelijk verdrietig en ook een beetje jaloers.
Is dit, heel kinderachtig, gewoon vriendschappelijke jaloezie (omdat het voelt alsof ik aan de kant gezet word) of zou ik zelf onbewust al die tijd verliefd zijn geweest op deze jongen?
Ik moet hier wel bij vermelden dat ik eigenlijk geen vriendinnen heb, alleen vijf goede vrienden. (Ik schijn nogal een tomboy te zijn, haha. Ik ben wel gewoon hetero overigens.)
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.