Ik ben eigenlijk ook best wel negatief over bepaalde dingen. Ik heel wat teleurstellende dingen in het leven meegemaakt. Op het gebied van school (qua toetsen, cijfers etc.), op het gebied van vriendschap (dan dacht ik ja, dat is een goede “echte” vriendin, werd ik gewoon weer voor de zoveelste keer in de steek gelaten) tja, dan ben je al snel klaar met dingen, en dan telkens weer teleurgesteld. Dus ik ben op bepaalde dingen best negatief. ‘Hoe ging je toets?’ En dan zeg ik; ‘mwah’. Gewoon om pure teleurstelling te voorkomen als het een slecht cijfer zou worden.
Ik ben tot een bepaalde hoogte negatief. En nee, ik ben absoluut niet zielig of depressief ofzo (integendeel, ik zit prima in m’n vel!)
Dus van bepaalde gebeurtenissen worden we vanzelf wat negatiever, gewoon als een soort levenslessen voor de volgende keer om precies diezelfde teleurstellingen te voorkomen. Nu ik dit lees herken ik me er eigenlijk wel in. Ik zou nooit dingen tegen mensen zeggen als jou ex had gezegd tegen je. Want dat vind ik niet normaal, ook niet dat je niet met andere mocht afspreken, want dat is gewoon idioot!
Hopelijk begrijp Je een beetje Waarom sommige mensen negatief overkomen.
Xx