Hoi, ongeveer een jaar geleden hebben ik en een vriendin het contact met elkaar verbroken en van het weekend heb ik haar weer in groepsverband gezien. We kennen elkaar al super lang (lees: 10 jaar) en stiekem heb ik haar altijd heel erg leuk gevonden. We hadden nooit heel veel contact, maar ongeveer 3 jaar geleden kregen we steeds meer interesse in elkaar en begonnen we dagelijks (bijna uurlijks) met elkaar te appen enzo. We hebben ook best vaak besproken of we iets voor elkaar voelden en zowel vanuit mijn als haar kant speelde er wel iets. Het voelde voor ons alleen altijd alsof we niet samen mochten zijn, omdat bijvoorbeeld onze ouders elkaar ook goed kennen en we daardoor misschien hun relatie ook wel verstoren als het mis zou gaan. Ik merkte wel dat ik haar altijd leuker vond dan zij mij, maar ze was wel geregeld aan het flirten en ze gaf me het gevoel dat ze ook meer wilde als we niet in deze situatie hadden gezeten. Dat heeft ze zelfs letterlijk tegen me gezegd. Daarna hebben we eigenlijk een soort van ruzie gekregen omdat we elkaar leuk vonden, ik er wel voor wilde gaan en zij daar niet zeker over was. Ruzie is misschien een groot woord, maar we hebben daarna heel weinig contact gehad totdat we het echt verbraken. Ik ben haar, eigenlijk mijn beste maatje van de afgelopen paar jaar, kwijt geraakt. Van het weekend zag ik weer hoe leuk ze is en waarom zij misschien wel de ware voor me is. Ik wil gewoon weer contact met haar, al is het alleen maar op vriendschappelijke basis en dat ik mn maatje weer terug heb. Aan de andere kant weet ik dat als ik weer met haar ga appen op een vriendschappelijke manier ik uiteindelijk waarschijnlijk toch weer wil aftasten of er iets tussen ons kan ontstaan. Zou ze daar nog open voor kunnen staan? Zou je na een lange periode van geen contact (allebei op adem komen) weer naar elkaar toe kunnen groeien?
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.