Al mijn vriendinnen (en de mensen in mijn omgeving) hebben al een relaties, gezoend, zijn uit/en op date gevraagd etc. Dat zijn dingen die voor mij onbereikbaar voelen. Mijn liefdesleven is geen succes, nooit niet, nu niet. Ik ben al 5x verliefd geweest maar dat werd niks, wat ik ook wel snap aangezien 1 van hen een leraar was, de ander had ik ontmoet via internet en de rest? tsja...Ik ben alleen in de 2e en 3e klas erg vaak lelijk genoemd door andere jongens. Ben ik echt zo lelijk? dacht ik toen. Ben ik zo lelijk dat ik daarom single ben. Later ben ik erachter gekomen de liefde niet in het uiterlijk zit maar in innerlijk zit en dat zelfverzekerdheid ook een rol speelt in aantrekkelijkheid dus die "lelijkheid boeide me ook niet meer. Ik ben niet onzeker en er is nog nooit tegen me gezegd dat ik vervelend of gemeen doe. Zelfs de meest onzekere en negatieve mensen in mijn omgeving hebben al een relatie of gezoend. Ik snap het echt niet! Waarom ben ik nog single en heb ik nog nooit gezoend. Ligt het dan toch aan mijn uiterlijk? Maar mensen vallen toch eerder op het innerlijk!??? Misschien zijn mijn eisen te hoog, maar dat denk ik niet. Anders werd ik niet 5x verliefd achter elkaar of zou corona een rol spelen dat je nergens heen kan en ook geen nieuwe mensen kan ontmoeten? Mijn ouders enzo zeggen dingen als "Als je op zoek gaat krijg je het nooit, als je niet zoekt kom je je soulmate vanzelf tegen" en dat snap ik ergens ook wel. Is dat soms de reden? Dat ik teveel opzoek ben naar liefde? Ook worden er dingen gezegd als Je kan toch ook gelukkig single zijn. Des te meer tijd voor vrienden en famillie, meer onafhankelijkheid en niemand die zegt wat je doen of laten kan. Dat begrijp ik heel goed en ik ben ook heel gelukkig, maar omdat ik dagelijks nieuwe stelletjes zie en wekelijks hoor van vriendinnen dat ze allemaal zijn uitgevraagd en hoeveel mensen er wel niet een crush op hen hebben gehad vraag ik me toch heel erg af WAAROM ik dat nooit heb gehad. Ik word er echt geïrriteerd van. Er is nog nooit iemand verliefd op me geweest voor zover ik weet en dan word er tegen me gezegd: Misschien durft diegene het niet tegen je te zeggen" Ik vind het wel heel verbazingwekkend hoe al mijn vriendinnen dan wel op date zijn gevraagd en dat zij er wel achter zijn gekomen. Doordat iedereen al zo'n beetje rommantische belevenissen heeft gehad begin ik soms een beetje behoefte te hebben aan een relatie of tenminste beginnende de flow. Op slechte dagen zit ik hier echt mee te worstelen en heb ik nog meer behoefte aan een relatie. 17 word ook echt als laat gezien. Ik vind het persoonlijk niet erg laat, maar toch! Zo krijg ik nooit een lief :/
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.