Liefde en sex zijn twee compleet verschillende dingen: ik kan soms heel veel van iemand houden, maar er echt geen sex mee willen. En omgekeerd: soms voel ik hevige lust, dus sexuele opwinding, voor iemand waar ik helemaal niet verliefd op bent, en waar ik echt niet mee zou willen samenzijn.
Liefde en sex hebben niets met elkaar te maken: ze kunnen natuurlijk samen voorkomen, en dat is wel zo handig, maar het moet niet. Je ziet soms ook mensen die sex hebben, maar echt geen liefde in zich hebben: het is puur lichamelijk. En soms zie je mensen die overlopen van liefde, maar nul sex in zich hebben.
Dus als je houdt van je familie, van je vrienden, of van andere mensen of dieren, of zelfs als je houdt van dingen zoals muziek, schoonheid, natuur, knuffels, dan heb je vast en zeker wel een hart. Ook al wil je met al die mensen, dieren of dingen geen sex.
Ik denk liefde iets geestelijks is, iets hoogstaands, verfijnd en spiritueel. En dat sex meer iets ruw lichamelijk is, veroorzaakt door hormoontjes en zo. Misschien dat jouw lichaam wat minder hormoontjes produceert? Heb je borsten, en heb je vanonder haartjes? Als je 's nachts aan je borsten of kutje friemelt, geeft dat dan genot of doet het helemaal niets? Of misschien heb je het gewoon nog nooit geprobeert, en is het systeem nog niet gerodeerd (ik vind geen beter woord)?
Als jongens iets met je willen, moet je dat ook proberen uitzoeken: willen ze gewoon maar sex en "hun zak leegschudden", en je dan dumpen? Of is het echt liefde? Als je ze onder elkaar op de bus of in de klas bezig hoort van: "Zou jij die hier doen? Of zou jij die ginder doen?" dan weet je dat het alleen maar sex is.