Ik wil dit verhaal graag met jullie delen, hoe lastig het ook voor mij is.
Nou, op een dag kwam er een nieuw meisje in mijn klas. Ze was erg knap. Ik merkte dat ze mij ook vaak aankeek en staarde. En als ik terug keek draaide ze haar hoofd snel om. Maar er werden nieuwe plekken gemaakt en ik zat naast haar. Ze was altijd rood als ik naast haar zat en ze was altijd stil van spanning. Ik vond haar best aardig en ik stelde voor om een keer af te spreken. Ze keek me aan en glimlachte. Ze zei dat is goed. We spraken na school af bij mij thuis. We vertelde wat meer van elkaar en deelde onze hobby's. We vonden elkaar leuk. Maar toen, een tijdje later kwam het schoolkamp eraan. Iedereen zat gezellig in de bus. We gingen naar een bos in België. Het was allemaal best gezellig. Na een tijdje gingen we een spel doen om half 12 savonds nog. Zij en ik waren de enige die moe waren. Dus we liepen samen naar de tenten door het donkere bos. Alleen we waren een beetje verdwaald. En het regende superhard. Dus we wouden ergens schuilen. En we zagen in de verte wel een houten hutje met alleen een oud wit laken en een paar takken. We trokken beide al onze kleren uit, ondergoed ook. Want de kleren waren super nat. We gingen samen onder het warme laken liggen. Tegen elkaar aan. We gaven elkaar een dikke knuffel. Het was een fijn moment. Alleen in een hut met een knap meisje waar ik op verlieft was. Lagen we naakt tegen elkaar. Ik zal dat moment nooit meer vergeten. Het was tegelijkertijd ook eng. Alleen in zo'n hut in het donker in het bos. Een paar uur later stopte de regen. Onze kleren waren opgedroogd. We trokken onze kleren aan en werden gevonden door onze docent. We hebben haar het hele verhaal verteld. Ze zou ons geheim bewaren.
Ik wou dit verhaal graag met jullie delen. Hoe moeilijk een situatie ook voor je is, blijf altijd lekker en gezond doorleven. Het leven kan prachtig zijn en al je dromen kunnen uitkomen. Soms kan het wat minder zijn maar geef de hoop nooit op! ??
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.