Ik ben een debiel met jongens

Dat dus. Ten eerste vind ik al bijna nooit iemand leuk. Waar vergoedingen nog wel eens een crush hebben ben, vind ik iedereen al snel mwa. Ik ben heel kieskeurig en knap snel af. En als ik dan iemand leuk vind word ik onzeker en ga ik ongeïnteresseerd of onaardig doen ( onaardig doen is denk ik mijn manier van flirten niet gemeen maar eerder iemand fucken).
Dat ongeïnteresseerd boekt op dat moment ook oprecht dat ik dan geen zin in diegene heb, maar later heb ik spijt terwijl zo'n jongen dan denkt van zoek het uit ( terecht ook). Waarom ben ik zo'n debiel met jongens?