Je moet onderscheid maken tussen verliefdheid, liefde, en sex. Dat zijn drie aparte dingen.
Liefde is als je iets of iemand heel graag ziet en je daar graag bij bent. Je voelt je daar goed en gelukkig bij. Het voelt als vakantie, kleurige schoonheid, het lijkt alsof de zon schijnt, zelfs bij grijs regenweer. Liefde is vooral spiritueel, geestelijk.
Vriendschap gaat in die richting, maar is niet zo sterk.
Verliefdheid is heel anders: vlinders in je buik, zenuwen, aan niets anders kunnen denken dan diegene waarop je verliefd bent, niet zonder kunnen, het is een beetje een obsessie. Verliefdheid kan soms een zware kwelling zijn. Erger nog, soms kan je verliefd zijn op het beeld dat je van iemand hebt, zonder die persoon ooit echt gezien te hebben zoals die is. Je ziet alleen wat je wilt zien, en bent stekeblind voor de waarheid. (Vraag niet hoe ik dat weet. Het heeft mij heel lang geduurd voor ik daar achter kwam, te lang, maar ja.)
En sex is een gevoel van primitieve lichamelijke lust en opwinding, bonzend hart, gonzend hoofd, tintelingen, spierschokjes, lichaamssappen, en al wat er bij hoort. Sommigen kunnen probleemloos sex hebben met iemand waarvoor ze niets van liefde voelen. Dat is zelfs gemakkelijker, want dan hoef je je niet te bekommeren om de gevolgen. Enkel maar lusten botvieren.
Dat zijn aparte dingen. Ze kunnen samen voorkomen, maar het hoeft niet. Dus er is niets mis mee als je alleen maar liefde voelt, of vriendschap. Dan heb je tenminste niet die kwelling van verliefdheid, en dan loop je niet stekeblind achter je obsessies aan. Misschien ben je wel beter af en gezonder dan diegenen die altijd smoorverliefd zijn?
Nu ja, mijn visie. Maar jij mag het natuurlijk anders zien.