Verkering met een vriendin maar hoe vertellen we het aan onze ouders?

Hoi, ik ben de topicstarter.

Afgelopen maandag vroeg mijn moeder of de ouders van ........ (mijn vriendin) morgen ook komen. Ik zei.. Ja die komen ook. Ooo leuk om kennis met haar ouders te maken... zei mijn moeder. Toen keek ik haar aan van... Hoe bedoel je, ga maar verder, wat wil je zeggen?.... Toen zei ze dat ........ een leuke meid is en dat ze graag de ouders wil leren kennen. Ik begon een beetje te kleuren en toen barste ik uit in janken!!!! Gelijk haar armen om me heen..... Liefie, ik ken je toch! Ons maak het niet uit, zij is een lieve meid en jij bent een lieve meid en samen zijn jullie een leuk stel. Toen we samen op de bank zaten met een kop thee zei ze dat ze me al een paar weken zag worstelen met hoe ga je het vertellen. Toen hebben we er lang over zitten praten en toen kwam mijn vader thuis.... Mijn moeder schonk koffie voor m in en toen hij binnen kwam jankte ik alweer omdat hij ook gelijk zijn armen om me heen deed en zei.... Het is goed schatje, het is goed! Luister je? Het is goed! Dat heeft wel ff een tijdje geduurd. Moet je meisje het niet weten? zei mijn moeder. Toen haar geappt en gevraagd of ze wilde komen. Toen ze er was heb ik in mijn kamer verteld hoe het ging. Oké dan ga ik het thuis ook vertellen. Toen zat ik in spanning te wachten tot zij appte. Haar ouders vinden het ook helemaal goed en zij hadden eigenlijk dezelfde reactie als mijn ouders. Dus, ja het viel op hahahaha. En jullie hadden gelijk! Moeders zien meer dan je denkt. Heb het die avond ook aan mijn broer en schoonzus verteld. Zij reageerden beide van.... Ooo eindelijk vertel je het....
Toen mijn vriendin dinsdag mee naar huis kwam gaf mijn moeder haar ook een dikke knuffel zo van... Jij hoort er ook bij. Ton mijn vader thuis kwam hij ook gelijk een knuffel geven en zeggen dat ze welkom is. Ze bleef eten en woensdag ging ik met haar mee naar huis en daar kreeg ik hetzelfde warme gevoel. Haar vader noemde ons stoere meiden om uit de kast te komen. Voor de rest houden we onze relatie nog even geheim. Morgen hebben we dat diner op school waar we niet meer zenuwachtig voor zijn. Onze ouders willen elkaar heel graag ontmoeten. Tussen ons voelt het ook heel anders. Ze noemde me schatje waar haar ouders bij waren en nu ze het weten voelt het ook niet meer stiekem wat we hebben wat het gewoon makkelijker maakt. We zijn erg blij dat het nu gewoon eruit is en dat ze het begrijpen en goed vinden.

XXX van ons

Moet je niet gewoon eens tegen je moeder beginnen over je vriendin.
Wat ze van haar vind en alvast een soort "opening" maken dat je het heel erg goed met haar kan vinden en dat je bij haar iets meer voelt dan alleen vriendinnen zijn of dat je aan het ontdekken bent dat je meer voor haar voelt dan alleen vriendinnen zijn.

Hoeveel meer doen jullie feitelijk uit het zicht van je ouders? Zoenen jullie, knuffelen? strelen? Naakt samen?
Durf je te vertellen dat jullie elkaar wel eens gezoend hebben in dat geval? En dat je aan het verkennen bent?
Je moeder zal dan toch niet zo geschokt reageren? Wie weet kan ze hooguit zeggen dat je ook met jongens moet verkennen om het zeker te weten.
Maar ze zal jullie relatie toch niet zo maar afkeuren omdat jullie beide meer voelen voor elkaar?

Hoi ik ben de topicstartster.
Wij zijn allebei van huis uit wel christelijk. Mijn ouders gaan daar wel naar toe en ik ga soms en ga naar club waar mijn vriendin ook welkom is. Daar zijn we ook gewone vriendinnen zeg maar wat wel anders voelt dan thuis. Ik weet zeker dat zij er geen probleem mee zullen hebben want dit onderwerp hebben we eens gehad maar toen was mijn vriendin er niet. We zitten ook op een christelijke school maar daar zoen ze verder weinig mee en er zit in 5 ook een lesbisch stel en er zijn wel wat jongens die uitgesproken gay zijn.

Iemand zei... Misschien hoeven jullie het niet te vertellen omdat moeders alles weten. Daar hebben we het samen over gehad. Hoe kijken zij naar ons, wat zeggen ze over ons samen maar dat weten we eigenlijk niet. Maar misschien na volgende week vrijdag. Dan organiseren we op school een dineravond voor ouders en zowel haar ouders als mijn ouders komen eten. Zij komen dan bij elkaar te zitten en zouden hun heel graag af willen luisteren wat ze tegen elkaar over ons zeggen. Zij kennen elkaar nog niet. Misschien helpt dat wel en wordt het een opening voor een gesprek. Wij vinden het makkelijker dat zij er over gaan beginnen.

@TS Gisteren hoorde ik op de Belgische radio (StuBru) een zanger vertellen over zijn ervaringen als queer persoon en wat mij het meeste bij bleef, was zijn opmerking hoe raar het is dat je als queer persoon geacht wordt ‘uit de kast te komen’. Dat onze maatschappij nog steeds zo heteroseksueel gericht is, dat je als queer persoon blijkbaar geacht wordt om je seksuele voorkeuren openbaar te maken. Ik vind dat wel een mooie bedenking. Waarom moeten mensen zich zorgen maken over op wie of wat ze verliefd worden?

Ik denk dat het heel hard afhangt van je omgeving: in een heel bekrompen, preutse of fanatiek religieuze omgeving houd je het beter stil. Anders krijg je mogelijk hysterische reacties, en gaan ze je proberen bekeren of genezen, of de duivel willen uitdrijven, en zo van die waanzin.

Daarentegen, in een ruimdenkende omgeving en als je een goede band hebt met je familie, kan je het beter wel zeggen, dan zit je niet met een geheim dat afstand en wantrouwen veroorzaakt.

Wat je ook kan doen, is het onderwerp heel voorzicht aanbrengen, alsof het over derden gaat. Bijvoorbeeld als je een lesbisch koppel ziet op TV of in een film. Vraag dan wat ze daarvan vinden? Als ze het direct afwijzen, zwijg dan. Als ze zeggen: "Ik ben breeddenkend. Van mij mag iedereen doen wat hij wil", vraag dan wat ze ervan zouden vinden als het hun eigen kind was? Pas als dat ook goed gaat, kom je er openlijk voor uit.

Als ze het afwijzen, en ze vragen achterdochtig waarom je daarover begint, zeg dan zo nonchalant mogelijk: "oh niets, gewoon, ik heb dat ook al eens gezien op school." Of zoiets.

Lesbisch ligt gelukkig minder gevoelig en wordt beter aanvaard dan homo.

Maar inderdaad: de kans is groot dat ze het al weten, omdat het gewoon van je af straalt. Of dat ze het vermoeden, maar misschien niet willen weten; kan ook. Ik heb ouders al onder elkaar bezig gehoord in de stijl van: "Het zou mij niet verwonderen als ons [naam] lesbisch zou zijn. Nu ja, als ze maar gelukkig is."

Dus probeer misschien die heel voorzichtige, geleidelijke aanpak?

Zijn jullie ouders religieuze? Dat maakt het lastiger. Of gewoon je moeder als je bent er met je vriendin zeggen om wat te drinken en dan zeggen dat je verkering hebt met haar.
Mijn broer zei het al tegen mijn moeder en ze dacht al dat ik iets met hem had.

Twee vriendinnen van mij hebben het ook, de ene heeft het gwn tegen haar ouders gezegd en de andere juist niet.
Vertel het ze als je er klar vokr bent, je gevoel is het belangrijkst.

Je moeder weet meer dan je denkt!

Hoe eerder je uit de kast komt hoe fijner je leven is.
Tenminste ik hoop dat jullie ouders niet zwaar gelovig zijn?
Of homofoob?

Als dat wel zo is dan is het lastig om uit de kast te komen.
Zo niet gewoon zeggen of laten blijken dat jullie een stelletje zijn.

Waarschijnlijk hoe je het niet eens te vertellen ze kunnen aan je zien dat je verliefd bent. Tenminste had ik ook :P