J, mijn voormalig beste vriend, beste maat. Nu vraag ik me steeds vaker af hoe ik zo stom had kunnen zijn om hem te geloven en hem als 'beste vriend' te beshouwen. Zo'n 6 jaar geleden kwam ik hem tegen en kon ik zijn kop niet uitstaan, hoe hij keek en hoe hij praatte. Een echte kontenkruiper. Vervolgens stelde hij mij voor aan een vriendin van hem en ik was verkocht! R vond mij ook leuk en het leek niet perfecter te kunnen. Haar interesse, muziek en humor bevielen mij en die van mij haar. Na enige tijd traden er wat problemen op. Ik was bang dat ze zou vreemdgaan (zoals mijn vorige vriendin heeft gedaan) en zei dit in vertrouwen tegen mijn beste maat J. Zo ging R ook naar hem toe voor raad en om dingen in vertrouwen te bespreken. Het leek ons te helpen en we konden niet gelukkiger zijn met zo'n goede vriend als J. Ondertussen ging het bij mij mis op alle fronten, mijn relatie met mijn ouders, vriendin en vrienden verslechterde. Ik vroeg mij af waardoor dit kwam. Mijn ouders en J zeiden dat het door R kwam, en dacht dat het zo was. Daardoor ontstonden er nog meer problemen tusse mij en R, die weer invloed hadden op de relatie tussen mijn ouders en vrienden. Het leek als een problematisch-stress verwekkend domino-effect wat maar steeds groter en groter werd. Na zo'n 2,5 jaar.. R zei me dat J de stichter was van alle problemen tussen ons 2 en die tussen mijn ouders en vrienden. In eerste instantie geloofde ik het niet omdat J me tegen R had opgezet met leugens en via het inspelen op mijn gevoelens en angsten. Ik ben er uiteindelijk over na gaan denken en het heeft me een hele lange tijd (zon 1,5jaar) gekost om tussen de bomen door het bos weer te kunnen zien. Om te zien waar alles problemen vandaan kwam. Nu na 4 jaar.. Het was al die tijd J die met de vertrouwde informatie (die hij van mij & R had gekregen) mij & R tegen elkaar opzette, we kregen ruzie omdat ik bang was dat ze me zou bezeiken en hij liet me denken dat ze dat ging doen (terwijl dat niet zo was) en zo had hij meer dingen waarmee hij ons tegen elkaar op speelde. De problemen/ruzie die ik als eerst met R had, hadden nare gevolgen op de band tussen mijn ouders en ook mijn vrienden lieten me zitten (ze zeiden als je bij R blijft kunnen wij er weinig aan doen) Hun zagen tenslotte ook dat het niet goed ging en aangezien J, R de schuldige liet lijken dachten mijn vrienden dat ook, terwijl zij bang was net als ik. Zij was niet de probleemstichter maar J (die op de achtergrond stond te lachen) en ging er met mijn vrienden vandoor. Ik wil niet weten wat hij hun allemaal heeft wijsgemaakt over mij. In ieder geval aan het eind van het verhaal: Ik hou nog meer als wat anders van R, ik heb helaas weinig tot nooit aan haar kant gestaan (voor 2,5jaar) en nu ik erachter ben wat er is gebeurd wil ik dat veranderen. Hopelijk is de aangebrachte schade nog te repareren? Mijn vrienden zie noch spreek ik niet meer, ze hebben me laten vallen. Nieuwe vrienden maken gaat lastig doordat ik zoveel stress aan mn hoofd heb gehad. De relatie tussen mijn ouders is ook niet al te best, maar dat komt er wel bovenop ofzo.. Waarom heeft J mij(en R) dit aangedaan? -Was hij zo jaloers op me omdat ik een meisje en vrienden had? iets wat hij niet had. -Heeft hij zo'n zieke geest? dat hij iemands leven zo kan verwoesten. Zich voordoen als een betrouwbaar persoon en toch achter mijn rug om alles verwoesten.
Je "vriend"is ziek, BORDERLINE oid, moet hulp en medicijnen, blijf bij hem weg!
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.