Verleden jaar ontmoette ik hem stom toevallig,het enigste wat we gemeen hadden was dat we de camping oersaai vonden met onze ouders.We spraken niet eens dezelfde taal,in gebarentaal vroeg hij of ik mee ging het woud in.Dat hij er vaker geweest was merkte ik zelfverzekerd liep hij door de struiken en langs vennen totdat hij stopte en sssstt beduidde en wees naar een open plek waarin een groep jongens van onze leeftijd bij elkaar zaten,sommigen wat aan het stoeien,sommigen in korte broek en shirt,anderen met bloot bovenlijf,dus geen scoutinggroep of iets anders.Gewoon jongens uit die buurt zo te zien.
Ineens riep iemand en allen gingen in optocht door des truiken,mijn vriend gebaarde kom mee en wij er achter aan en zagen hoe ze een oude blokhut binnen gingen.
Dat hij totaal niet bang was merkte ik al vanaf het begin,het was nogal een forse jongen maar hij had iets,charisma of zoiets.We probeerden door een ruitje te kijken maar zagen niets,want het was zwart geschilderd.
Ineens bonste hij keihard op de deur en gebaarde zovan rennen,wat ik deed,wat mankeerde hem.De deur vloog open en een tiental jongens kwam buiten en zagen ons lopen in de verte en begonnen te roepen.Hij bleef staan en tot mijn verbazing liep hij terug richting groep,ik dacht niet doen,maar volgde hem toch.
Hij liep heel zelfverzekerd zovan mij doen ze niets,had de indruk dat hij toch graag in contact met die groep wilde komen.Ineens begon hij te praten tegen die jongens,wat ze zeiden verstond ik niet,maar ze waren niet op wraak uit ofzo,ze lachten wat en ineens gaven ze elkaar de hand en ik dacht volg het voorbeeld maar.We liepen terug en met praten en aanduidingen gaf hij aan dat het jongens uit het dorp waren die een club vormden.En dat we welkom waren,maar wilde ik dit,neen en schudde ook neen met mijn hoofd.Daarbij over enkele dagen zouden we vertrekken dus had het ook geen zin.
De volgende dag kon ik hem niet vinden,maar ergens wist ik toch waar ik moest zoeken,ik ging terug,verschool me weer en zag weer die groep jongens,en ook hem,hij leek er helemaal al bij te horen en ik liep naar ze toe en werd vriendelijk verwelkomd ook door die anderen en door hem.
Hij vertelde me later dat hij me ontweken was omdat ik het gek zou vinden,wat ik dus niet vond,maar alleen hij was anders dan mijn vrienden in holland die het altijd maar over meisjes hadden en ik ook,maar ken niet eens echt zijn naam,heb hem maar een aantal dagen gekend,weet niets van hem en toch was hij een jongen die me facineerde,heb het niet over verliefdheid,want ben echt wel hetero,maar het was de puurheid die hij uitstraalde,of hij hetero of homo is weet ik niet,maakt me ook niet uit,vond het gewoon een jongen die ik toch wel heel bijzonder vond.