Ik kom hier eigenlijk toevallig en was van plan niet te reageren. Maar hier reageer ik toch wel even op, al was het maar omdat niemand anders die (kleine) moeite neemt.
Als eerste vroeg ik mij af waarom je vrienden van school zo ver weg wonen? Vind jij dat of is dat ook echt zo? Meestal ga je toch naar een middelbare school bij jouw in de buurt? Overigens zijn vrienden die je alleen op school ziet ook vrienden. Desnoods kijk je of je een keer bij ze kan slapen (na een verjaardag ofzo). Blijf in ieder geval met ze praten, ook al roept er een dat je stinkt. Waarschijnlijk meent die dat niet en vindt hij zelf als enige grappig.
Daarnaast kan je op zoek gaan naar een echte vriend. Je kan dat op internet doen (pas wel op, niet iedereen is diegene die hij zegt te zijn op het internet), maar ook bij jou op school. Je bent vast niet de enige die zich zonder vrienden voelt. Kijk eens goed om je heen in de pauze, er zijn vast jongens (of meiden) die alleen staan. Maak eens een praatje met hen.
Overigens herinner ik mij van toen ik 15 was ik ook niet een echte vriend had, maar enkel een vriendengroep waarvan ik lang niet iedereen echt aardig vond. Rond die tijd kreeg ik ook behoefte aan een meer persoonlijke vriendschap, maar dat had tijd nodig om te groeien. Inmiddels spreek ik niemand meer van die groep, op een jongen na, dat is nu mijn beste vriend.
Dus maak je geen zorgen, uiteindelijk vind je wel iemand met wie je een echte persoonlijke vriendschap op kunt gaan bouwen. En tot die tijd moet je je vooral niets aantrekken van lullige opmerkingen die gemaakt worden. Lach erom en zeg dat hij zijn eigen bovenlip ruikt ofzo.
Laat je ook nog even weten hoe het nu met je gaat?