Ik heb uiteindelijk tegen mijn beste vriendin gezegt dat ik haar graag wou helpen maar dat mij dat niet lukte omdat ik nog niet volwassen was. Ik moest ook elke keer huilen als ze me van die foto's stuurde. Ik heb het tegen mijn moeder verteld omdat het echt niet goed is om zoiets op te kroppem, ik leidde er zelf ook onder want ik zat niet lekker in mijn vel enzo. Je kent toch wel in het vliegtuig van die instructie video's? Van zo'n mondkapje? Je moet eerst jezelf helpen om een ander te kunnen helpen. Mijn moeder heeft uiteindelijk besloten om het tegen haar vader te vertellen omdat ze bij haar moeder niet goed terecht kon. Ze gaat nu naar de psycholoog en het gaat al zo veel beter met haar, ze heeft geen stemmen meer in haar hoofd en snijd ook nietmeer. Ze is bijna klaar. Met mij zelf gaat het nu ook veel beter.?? Ik hoop dat ik andere mensen die dit lezen geholpen heb. Good luck??
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.