Beste mensen,
Het volgende wil ik graag kwijt. Ik ben benieuwd of mensen dit herkennen en hoe jullie hierover denken. Ik heb al zeer lang een een vriendengroep met vier andere meiden. We kennen elkaar van de brugklas en zijn al lang bevriend. Ik hebbaltijd gedacht dat wij de beste vriendschap ooit hadden. We hebben immers zelden ruzie en zijn altijd in contact gebleven ook toen we niet meer allemaal bij elkaar op school zaten. Allerdrie mijn vriendinnen hebben een moeilijke periode van depressie meegemaakt, maar we hebben elkaar daarin gesteund. Ik was altijd de stabiele van ons vier, degene die juist altijd vrolijk was, die zelfverzekerd was en de moed erin hield. Tot kort geleden dan. De laatste tijd heb ik het gevoel dat alles mislukt. Op mijn nieuwe opleiding kan ik ondanks goede cijfers mijn draai niet vinden. Niemand lijkt me daar te mogen en er wordt veel over me geroddeld. Op mijn werk loopt er van alles niet lekker, het lukt me maar niet een stage te vinden voor volgend jaar en ik word onzeker van alle afwijzingen daarin. Door Corona zit ik nu natuurlijk thuis en tussen mij en mijn ouders gaat dat vaak erg lastig. Ik heb eigenlijk het idee dat niks lukt en dat ik een loser ben. Ik bel vaak met mijn vriendinnen en heb nu soms erg behoefte even iets bij hen kwjjt te kunnen.
Ik loop er alleen tegen aan dat dat niet lukt, mijn vriendinnen lijken weinig zin te hebben naar mij te luisteren. Ze kappen me af of beginnen over iets anders. Of ze hebben geen tijd terwijl ze vaak wel uren aan de telefoon kunnen zitten als ik bel om te vragen hoe het met hen gaat. Hoe zijn jullie vrienden? Zouden die zich zo gedragen? En als ze dat deden zouden jullie je dan ook in de steek gelaten voelen?
T
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.