Hoi, ik heb vorig jaar (toen zat ik in klas 2) een vriendschap verpest en daar heb ik enorm veel spijt van. Hier komt het hele verhaal: Ik kende haar al van atletiek dus ik was heel blij dat we bij elkaar in de klas kwamen want we waren al goede vriendinnen. Ze kwam voor het eerst bij ons op school en ze kende alleen mij en voor de rest niemand. Dus zij en ik kwamen in de tweede bij elkaar in de klas. In het begin ging het allemaal prima enzo maar ze liep al wel een beetje achter me aan. In het begin begreep ik dat nog wel want het was haar eerste jaar op onze school en ze kende alleen nog maar mij. Maar toen ze al wat langer bij mij in de klas zat liep ze nog steeds heel erg achter me aan en dat vond ik een beetje irritant worden want ze maakte zelf ook geen contact met andere kinderen (ook bijna niet met mijn vriendinnen). Dus toen zei ik dat tegen haar op een niet zo’n aardige manier (ik heb haar nooit willen kwetsen maar ik heb het op de verkeerde manier gezegd denk ik). En toen hadden we daarna geen contact meer. Ik heb hier heel veel spijt van want we doen tegen elkaar alsof we niet bestaan. Als ik terug denk aan de leuke momenten met elkaar kan ik wel huilen omdat dat nu over is. Ze heeft inmiddels wel een andere vriendin gemaakt (gelukkig). Ik heb mijn excuses al aangeboden en gezegd dat ik het nooit zo heb bedoelt, ze zei dat ze het fijn vond dat ik mijn excuses aanbood. Maar ik wil nu tegen dr zeggen dat ik graag weer een beetje normaal wil doen dus gewoon met elkaar praten en uiteindelijk misschien weer vriendinnen worden. Redenen waarom ik dat niet durf: 1. Ze heeft al een andere vriendin gemaakt dus ik denk dat ze het zo wel goed vind 2. Ik ben bang dat ze zegt dat ze niet meer met me wilt praten 3.ik heb geen goed moment gevonden om het te zeggen en als die er wel was durfde ik het gewoon niet Als iemand tips heeft zou ik het fijn vinden als je het deelt. (Sorry voor het lange verhaal;) ) Gr. Anoniem
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.