Beste TS, Volgens J17 moet je moslim worden en dan komt alles in orde. Het is inderdaad zo dat heel veel mensen voldoening en rust vinden in het geloof, maar of de islam nu de juiste keuze daar voor is? Jaarlijks maakt men een lijst van de gelukkigste landen en de moslimlanden eindigen altijd nog al laag. Islam is een gevangenis waar je, als het aan de fanatici ligt, nooit meer uit kan ontsnappen. Gelukkig dat moslims die wel kunnen denken een wat genuanceerder mening hebben. Sommigen zijn wel in staat zelf hun leven vorm en richting te geven en hebben geen dwangbuis van een geloof nodig. J17 is gelukkig, fijn voor hem.
De vraag is wat jouw probleem is. Jij zegt dat je alles hebt wat je je maar kan wensen, en misschien is dat het probleem. Wat heb jij nog om naar te streven? Niets, want je hebt alles al.
Nu ben jij veertien, dus heb je nog minstens 70 en misschien wel 80 of meer jaren voor je. De gewone weg is dat je een aantal diploma's haalt, een baan vindt, carriere maakt, een gezin sticht, en zo verder.
Blijkbaar mis jij dat perspectief of trekt dat jou niet aan. Uit hoe jij schrijft maak ik op dat jij een intelligent iemand bent dus heb je er vast wel over nagedacht. Wat zijn jouw gedachten over je toekomst? Ben jij anders dan je leeftijdsgenoten? Heb je andere verlangens? Maken dingen zoals de klimaatdiscussie, de mogelijkheid van het oplopen van akelige ziektes, de onbetaalbaarheid van woningen, de toenemende overbevolking en wie weet wat nog meer, jou angstig, verlies je het vertrouwen dat er voor jou een toekomst is?
Je kan natuurlijk je kop in het zand steken en vluchten in de illusie van een of ander geloof, maar daar ben jij te intelligent voor. Je kan jezelf ook rationele vragen gaan stellen en je af gaan vragen wat jij eigenlijk wil en verwacht van het leven. Soms hebben mensen gevoelens die ze niet willen en die proberen ze dan te onderdrukken en te ontkennen, maar dat werkt nooit. Uiteindelijk kom je jezelf tegen en dan heb je een depressie.
Misschien is er iemand, een ouder iemand, waar je eens mee kan praten. Jij bent nog erg jong dus heb je weinig levenservaring. Oudere mensen zijn best aardig en willen heus wel met je praten.
Tip (niet al te serieus nemen): Ga eens in het park op een bankje zitten met je handen in je hoofd, alsof je het helemaal niet meer ziet zitten. Als ik dan langs kwam dan zou ik stoppen en vragen of alles goed met je is. In jouw park is er vast ook wel iemand die dat gaat doen. Er lopen altijd heel wat lieve oudere dames met hun hondje. Wie weet!
Ik wens je sterkte en ik hoop dat je er uit kunt komen. Op eigen kracht of met wat hulp. Uiteraard kun je hier altijd terugkomen. Bedenk, in deze tijd van het jaar is iedereen een beetje depressief. Over een paar maanden zie je letterlijk en figuurlijk het licht misschien weer. Houd moed!