Beste jongen, Dat jij klein gebleven bent is gewoon een genetische kwestie en heeft niets te maken met dat jij geen brood wilde eten. Daarnaast at jij toch wel andere dingen neem ik aan, dus je zal echt niet ondervoed zijn geweest.
Ik heb een nichtje die in haar tienerjaren anorexia nervosa heeft gehad. Zij had heel weinig en het kostte haar ouders de grootste moeite om wat naar binnen te krijgen. Niettemin is ze bovengemiddeld lang geworden voor een meisje.
Jij noemt jezelf klein. In Suriname zouden ze jou kort noemen, dat klinkt al heel anders. Voor jou is je lengte een obsessie geworden, gecombineerd met een schuldgevoel. Dat schuldgevoel is onzin. Als jij wel brood gegeten zou hebben zou je niet langer zijn geworden, hooguit wat dikker, maar zelfs dat is nog maar de vraag. Je daar druk over maken is zinloos want je kan er helemaal niets aan veranderen. Dat staat zelfs al in de Bijbel, die tekst ging over zich zorgen maken over dingen waar je niets aan kan doen. In andere landen zou jij een hele normale lengte hebben, bijvoorbeeld in Portugal of in Azie. Als je er heel erg mee blijft zitten kan je dus altijd emigreren. Het weer is daar ook veel beter.
Dat jij niet serieus wordt genomen heeft waarschijnlijk meer te maken met jouw je psychisch klein voelen. Ik heb iemand gekend die zeker niet groter was dan jij en die is adjunct directeur geworden, voorzitter van een vereniging en heeft ook een eigen bedrijf. Waar het om gaat is je persoonlijkheid. Laat die obsessie en die schuldgevoelens achter je en volg je ambities. Soms is lang handig, soms is kort handig en soms is het heel onhandig. Je moet leven met wat je hebt. Je persoonlijkheid bepaalt waar jij komt. Napoleon was ook kort en kijk eens hoever hij het gebracht heeft!