• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU AcademiePPI x JOU
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  1. Home
  2. Forum
  3. Vriendschap
  4. Beste vriend nog nooit ontmoet
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Aanmelden
  • Werken bij
  • Onze locaties
  • JOU Academie
  • Pers & Publicaties
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacyverklaring
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Beste vriend nog nooit ontmoet

22 jaar
2 jaar geleden
Een van mijn beste vrienden (ook van mijn ouders) woont aan de andere kant van de wereld, maar wij hebben elkaar nog nooit in het echt ontmoet. Ik wil dit heel graag doen, maar wegens vliegangst en een chronisch zieke ouder (daar ga ik liever niet dieper op in) lukt een vliegreis van 12 uur niet. Soms vraag ik me af of een ontmoeting veel zou veranderen aan onze band. Niet echt, denk ik, want die is nu al perfect zoals het is. Maar als we elkaar wel zouden zien, zouden we elkaar eens kunnen vastpakken!

Wat kan ik nu doen? Niet veel denk ik... Ik kan hem moeilijk verplichten om de dure reis over de oceaan te maken. Soms vraag ik me af of ik op het einde van mijn leven met spijt zou terugkijken naar ons tweeën, als ik hem nooit zou ontmoet hebben... Ik wil op het einde van mijn leven kunnen genieten en voldaan terugkijken op mijn leven. Ik wil niet het gevoel van spijt de hele tijd in mijn oude leven met me meedragen. Maar hoe ver moet je over je eigen grenzen gaan voor een ander, en is dat het wel waard?

Want als ik vol stress 12 uur in een vliegtuig zit, ga ik op de bestemming niet kunnen ontspannen omdat ik weet dat ik ook weer terug moet vliegen. We weten ook totaal niet hoe de zieke ouder daarop zou reageren, op zo'n lange vlucht. Hoe zouden we elkaar toch ooit kunnen ontmoeten zonder veel te ver over onze grenzen te gaan?
1 reactie
23 jaar
2 jaar geleden
Om te beginnen, jullie hebben nu een bepaald soort relatie met elkaar. Hoe hebben jullie contact met elkaar? Videogesprekken? Via Whatsapp? Via mail?
Als je elkaar in het echt ontmoet dan is dat wat anders dan zo af en toe contact via telefoon, computer of mail. Het kan meevallen, maar het kan ook tegenvallen. Het echt elkaar ontmoeten is confronterender dan zo af en toe via de sociale media met elkaar kletsen. Je hebt nu een bepaald beeld van je vriend opgebouwd, maar klopt dat wel met de praktijk?
Jullie hebben bovendien allebei je sociale kring daar waar je woont en hoewel je hem als vriend omschrijft ben je in principe daar toch een buitenstaander. Dan zitten jullie opeens 24 uur per dag met elkaar opgescheept. Woont je vriend in een mooie omgeving? Doe dan wat dag-uitstapjes op jezelf en ga 's avonds af en toe alleen uit. Zo geef je elkaar wat privacy en zit je niet de hele tijd op elkaars lip. Je kent het gezegde, logees en verse vis blijven drie dagen fris?

Heb je er wel eens met je vriend over gesproken dat je hem graag in het echt wilt ontmoeten? Praten jullie ook over je vrienden en relaties die jullie hier en daar hebben?

Dan dat vliegen. Twaalf uur lijkt een hele tijd, maar op zich valt het best mee. Onderweg eet je wat, je krijgt wat drankjes, je kijkt naar een film, en zo glijdt de tijd ongemerkt voorbij.
Je hebt vliegangst zeg je. Op zich is het vliegtuig het veiligste vervoermiddel wat er is als je kijkt naar het aantal ongelukken. Dat is vrijwel nihil. Dat zijn de feiten, maar emoties laten zich niet wegredeneren door feiten. Er is maar een oplossing als je het echt wilt, de reis boeken en in het vliegtuig stappen. Als je eenmaal in de lucht zit en de eerste reis is achter de rug dan zal de terugreis veel minder stress geven.

Dan heb je die chronisch zieke ouder en ik neem aan dat die enigszins hulpbehoevend is. Heb je daar al eens mee gesproken over je verlangen? Ouders gunnen hun kinderen heel veel en ik verwacht dat je ouder je zal aanmoedigen om het te doen. Die ouder zal niet zonder verzorging achterblijven en een paar weken kan toch geen probleem zijn? Misschien dat je in je achterhoofd hebt dat je misschien niet meer terugkomt vanwege het gevaar van de vliegreis, maar die kans is zo goed als nul.

Kortom, zou je het echt heel graag willen, doe het dan. Je weet hoe het is, de meeste spijt heb je van dingen die je niet gedaan hebt.

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.