Hey, dag E,
oeps, was het dan zo lang geworden dat het drie minuten nodig heeft om in te laden? Sorry, moderators :-) . Ik laad in via een gewone computer.
de reactie op jouw post even gekopieerd:
---------------------------
E, ik moet toegeven dat het in de Efteling een heel pak beter klinkt als op youtube. Vooral de muziek van Diorama komt op youtube niet over: veel te harde noten ...
En Heintje is echt, maar dan ook echt mijn ding niet :-) .
Nu door de speaker: We all stand together, the frog chorus and Paul McCartney. Waarom? Leuk tekenfilmpje, leuke muziek, en een herinnering dat hoe we ook zijn, we uiteindelijk allemaal in hetzelfde bootje zitten.
Over datzelfde bootje: ik heb het dezemorgen laten escaleren met die turkse jongens in die mate dat het echt wel opviel dat ze aan het duwen en stoten waren. Toen er reeds een groep rond ons stond ben ik tot de aanval overgegaan. De leider in zijn maag gebokst, daarna op zijn oog. De tweede 'eiwit-spierder' ook in zijn maag en toen had die er al genoeg van. De rest durfde niks doen. Ik had goesting in een derde, maar dan zou het te fel opvallen dat ik diegene was die in de aanval gegaan is.
Resultaat: strafstudie en de leider is voor een week geschorst omwille van aanzetten tot pesten. De andere turken hebben hem in de steek gelaten en gezegd dat ze het alleen maar deden omdat ze hem volgden. Zoveel dus voor die onderlinge vriendschap om hun eigen hachje te redden. Pesters zijn lafaards, dat is nu eenmaal zo.
Ikke heb niks van slagen ontvangen. En iedereen weet nu wel hoe het zit met dat 'stoere (laffe) kliekje turken'.
Opdracht volbracht :-) .
---------------------------
Villa Volta hebben we niet bezocht. Maar de bokkenrijders zijn hier in de streek ook zeer bekend. In het volgende dorp is een man bezig er een boek over te schrijven.
En gitaar? Ook sportief voor ingesteld nodig?
Dat muziek zo kan werken op je gemoed is bekend. Maar hoe dat juist werkt, weet ik niet.
Neem nu de Efteling, bijvoorbeeld, aangezien we het er toch over hadden.
Vroeger, toen thuis alles 'normaal' was, zijn we er een paar keer geweest. De paddenstoelen in het sprookjesbos zijn fantastisch met hun muziek. En toch, met ze te horen moet ik dan terug denken aan hoe het vroeger thuis was, aan het 'normale'. Automatisch denk ik dan aan het abnormale, maar de muziek kalmeert me toch weer keer op keer, ook al brengt het steeds die herinneringen in conflict terug.
Muziek kan heel sterk zijn.
Daarom, door de speakers: Rolling Stones, sympathy for the devil. Waarom? Omdat muziek zowel helend kan werken, als het slechte naar boven halen. En soms alletwee tegelijk :-) .
groetjes,
S.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.